Kabanata 786


    Kabanata 78 6 Sino ang kumuha ng nlaman sa loob ng kahon?


    Ang katotohanan ay t napakpit, ngunit napakyo. Ang isang bagay na maaari niyang tiyakin ay


    ang taong kumuha nito ay nasa paligid niya.


    Ang pagbangga ng sasakyan ay naganap sa highway sabas ng Starry River Vi, kaya mki ang


    posibilidad na ang kahon, o ang nlaman sa loob ng kahon ay tumagas m sa Starry River Vi,


    mahirap ipaliwanag kung bakit nangyari ang pagbangga ng sasakyan doon kung hindi man.


    Nasa ospital.


    Bagama’t nakaligtas si Chelsea, dumanas siya ng matinding sakit dahil nasunog ang kaliwang bahagi


    ng kanyang mukha. Sinabi sa kanya ng doktor na magkakaroon ng pet sa kanyang kaliwang pisngi


    at hindi na ito mailigtas.


    Siya ay nag-aga sa kanyang hitsura nang maybis na pangangga m pa noong siya ay bata


    pa, at hindi matanggap ang katotohanan na ang kanyang mukha ay wasak.


    Ito ay mas mapangwasak kaysa kamatayan, ngunit maging ang kamatayan ay hindi naging madali.


    “Dapat mong mman ang katotohanan ngayon, Chelsea!” Naupo si Mrs. Tierney sa tabi ng kama at


    sinabi sa mmig na boses, “Sinabi ko sa iyo nayuan mo si Elliot Foster noon pa man at hindi ka


    nakikinig. Sa kung ano ang naging kgayan mo ngayon, tgang nag-ala na ako para sa buhay


    mo m ngayon.”


    Si Mrs. Tierney ay biyolohikal na ina ni Chelsea at step-mother kay Charlie, ngunit pinaboran niya si


    Charlie dahil ang pamana ng Tierney Family ay nasa mga kamay ni Charlie.


    Itinuring niya si Charlie na parang biological na anak niya sa pag-asang mapoprotektahan siya nito sa


    hinaharap.


    “Kalimutan mo nang na may anak kang katd ko sim ngayon!” Desperado na sabi ni Chelsea,


    “Tinatrato ka ni Charlie kahit anong paraan. Siyang ang kangan mo.”


    “Ikaw pa rin ang anak ko. Syempre, ayokong mamuhay ka ng miserable.” Bumaba ang tingin ni Mrs.


    Tierney. “Nabalian ang isang paa ng iyong kapatid at magiging lumpo siya sa natitirang bahagi ng


    kanyang buhay.”


    “Eh ano, kung baldado siya? Hindi ito nakakaapekto sa kanyang karapatan na magmana ng mga ari-


    arian ng pamilya; sira ang mukha ko. W nang mayamanglaki diyan na handang kunin ako.


    Wng paraan na makakahanap din ako ng maayos na trabaho td ng dati ko,” humikbi si Chelsea,


    “W akong silbi. Ito na ba ang karma ko?


    “Chelsea, ang aming pagkaawa sa sarili ay hindi nararapat.” Sumimangot si Mrs. Tierney. “Siguradong


    agaan ka ng kapatid mo. Gaano man ito kahirap, magkakaroon ka ng taong maaasahan. huwag


    kumilos na parang may utang ang iba sa iyo .”


    “Mom, I really hate you. Hindi mo ba tga m kung bakit ko sinusundan si Elliot? Higit pa kasi ang


    binigay niya sa akin kesa sa binigay mo sa akin AILIGU:c Dad. Kapag nasa tabi niya ako, hinding -


    hindi mo ako mamahalin. Masisiguro ni Elliot na iginagng ako.”


    “Ano ang nagbibigay sa iyo ng karapatang magalit sa akin at sa iyong ama? Kung w ang Tierney


    Family, sa tingin mo ba ay maaari mongpitan si Elliot para magsim?” Sarkastikong sabi ni Mrs.


    Tierney, “Mayroon kang isang matigas ang ulo at kakaibang katangian. I wonder kung kanino mo


    nakuha yan. W na akong ibang sasabihin sayo.”


    Naiinis na sabi ni Mrs. Tierney, bago tumayo para lumabas ng kwarto.


    N?vel/Dr(a)ma.Org - Content owner.


    Kung ang araw na sinira niya anghat ng rsyon kay Elliot ay ang pinakamalungkot na araw sa


    buhay ni Chelsea, ngayon ay tunay na katapusan ng kanyang mundo.


    Maaaring makuha ng katanyagan at pera ang kanyang paggng m sa iba, ngunit ang tunay na


    nagparamdam sa isang tao na ligtas ay isang malusog na katawan.


    Paano siya dapat mabuhay sa natitirang bahagi ng kanyang buhay?


    Lumabas si Mrs. Tierney sa kwarto ni Chelsea at pumunta kay Charlie.


    Nagt siya nang may makita siyang bumibisita at nagkataong si Elliot iyon.


    Ang basket ng prutas at mga bk na d niya ay umaagos ng matinding bango.


    Si Mrs. Tierney ay nakad patungo sa kanya na may kawn ng pag-asa sa kanyang mga mata.


    “Ginoo. Foster, disabled ang anak ko at sira na ang mukha ng anak ko, hindi ka pa ba nakuntento?


    Paano ito naiiba sa pagpatay sa kan?”


    Sa kama, naki ang mga mata ni Charlie habang nangingilid ang mga luha sa mga ito. Nanginginig


    ang mgabi niya na parang may gustong sabihin kay Elliot, pero sa huli, nakakagawang siya ng


    kakaibang gurgling na ingay.


    “Kaibigan ko s noon, at masakit sa akin na makita sng naging ganito,” mahinahong sabi ni Elliot,


    “Mukhang nabalisa si Charlie, kaya hahayaan ko siyang mag-isa ngayon.”


    With that, nakad na siya pbas ng kwarto.


    Ang dahn kung bakit siya pumunta kay Charlie ay upang suriin ang kanyang kasalukuyang


    kgayan. Kinuha angman sa loob ng kahon at dwang ang nasa isip niya: Wanda, o Charlie .