Kabanata 751


    Kabanata 751


    “Nmpasan ni Robert ang kritikal na panahon.”


    Sa kabng linya, tuwang-tuwa si Mike. “Napakaganda! Let’s have a party to celebrate once I’m back!”


    “Ano ang dapat ipagdiwang?” Nanginginig ang boses ni Chad. “Patay na si Shea. Isinakripisyo niya


    ang sarili para iligtas si Robert.”


    Ak ni Mike ay mali ang narinig niya.


    “Bilisan mo at bumalik ka rito, Mike! Hindi ko kayang iwan si Avery mag-isa, pero kangan kong


    hanapin ang amo ko,” sabi ni Chad sa pilit na boses. “Ito ay isang mking dagok sa kanya!”


    Sa Foster mansion, nagkulong si Elliot sa loob ng kwarto ni Shea.


    Kanina, may nagpad ng package. Nasa loob nito ang phone ni Shea.


    Napuno ang telepono ng mga selfie at video ni Shea.


    Tiningnan niya ang bawatrawan at pinanood ang bawat video.


    Ang masing ngiti nito ay t nasa harap niya ito, ngunit hindi na siya mulinglabas sa harapan niya.


    Sa mga taon na ingaan siya ni Elliot, si Shea ang kanyang espirituwal na suporta.


    Iyon ay dahil maaarimang niyang garantiya na wng sinuman ang pipili sa kanya kung mamuhay


    siya ng magandang buhay.


    Gayunpaman, sa huli ay iniwan niya siya sa isang malupit na paraan.


    Nang sumugod si Mrs. Cooper, nakita niyang umiiyak si Mrs. Scarlet.


    Si Mrs Scarlet ang nag-aga kay Shea m pa noong bata pa ito.


    Takot si Shea sa mga estranghero, at si Mrs. Scarlet ang mads na nakakasama niya araw-araw.


    Tinuring niya si Shea na parang sarili niyang anak. Paano niya matatanggap na ito na ang wakas?


    “Masyadong mabait si Shea.” Iniabot ni Mrs. Coope ang isang napkin kay Mrs. Scarlet. “Ang


    katotohanan na ginawa niya ang desisyong ito sa likod ni Avery at Master Elliot ay nangangahulugan


    na m na m niya na w sa kan ang hahayaan siyang mag-donate ng dugo, kahit na


    nangangahulugan iyon ng pagkaw ni Robert.” Exclusive ? material by N?(/v)elDrama.Org.


    Mrs Scarlet aympas devastated. “Ang tanga niya! Hindi niya inisip ang sarili niya! Kasnan kohat


    kung bakit pinign ko siya nung tinawag niya ako! Sino ang magdadasal sa tuktok ng ng burol


    sa kgitnaan ng gabi?! Kung pinign ko siya noon, hindi sana siya nagtago!”


    Sa puntong ito, umiyak si Mrs. Scarlet sa matinding paghihirap, “Gusto ko ng patunay! Kung patay na


    tga si Shea, gusto kong makita ang katawan niya!”


    Nagsalubong ang mga ky ni Mrs. Cooper. “Kasnan ito ni Wesley. Paano nang niya nasundan


    ang mga sinabi niya? m niya ang kgayan ni Shea! Buntong-hininga!”


    Matapos ang isang mahusay na pag-iyak, unti-unting bumalik ang dahn ni Mrs. Scarlet.


    “Dapat kang pumunta sa AJPNAT>agaan si Avery.”


    “Hindi siya umuwi ngayong gabi,” sabi ni Mrs. Cooper. “Paano niya nakayanan ang ganito? Okayng


    kung gumaling si Robert, pero kung maylabas na problema mamaya…”


    “Hindi pwede! Magiging maayos si Robert! Kung may nangyari sa kanya…” Sa puntong ito, bing


    ngutan ng hininga si Mrs. Scarlet. “Hindi maaaring lum ang suwerte ni Master Elliot!”


    Sa ospital, nakaupo si Avery sa isang bench sa hallway. ngko ang ekspresyon niya at wng buhay


    ang mga mata. Para siyang isang empty shell.


    Ginugol niya ang bawat segundo ng bawat araw sa pag-asang gumaling si Robert salong madaling


    panahon.


    Ngayong bumuti na ang kgayan ni Robert,lo siyang nakaramdam ng kirot.


    Hindi niya m kung anong emosyon ang dapat niyang harapin sa wng katotohanang katotohanang


    ito.


    Td ng gabi, nakaupo siya dito kasama si Elliot. Puno s ng pag-ala sa kgayan ni Robert, pero


    at least makakaasa s sa isa’t isa.


    Ngayon, naramdaman ni Avery na parang may utang na loob sa kanya!


    Ito ay isang utang na hindi na mababayaran. Hindi na niya mababayaran ang buhay ni Robert, dahil


    anak din siya ni Elliot.


    Ang kakaiba at masalimuot na sagabal na ito ay nag-iwan sa kanyang pakiramdam na wngkas!


    Ang sumunod na umaga ay dumating sa isang kisap-mata.


    Matapos suriing mabuti si Robert, npitan ng doktor si Avery at sinabing, “Nasa maayos na ang


    kgayan ni Robert, Miss Tate. Pwede ka nang umuwi at magpahinga. Ipapam namin sa iyo kung


    may mangyari ulit.”


    Tumango si Avery, saka tumayo m sa bench.


    “Hindi ko pa nasasabi kay Mr. Foster ang kgayan ni Robert, Miss Tate. Balita ko sobrang sama ng


    loob niya ngayon, kaya ayaw ko siyang abhin,” nag-angan na sabi ng doktor. “Kausapin mo siya!


    Anuman ang nangyari, ang katotohanan na w na sa panganib si Robert ay isang bagay na karapat-


    dapat na ikasaya.”