Kabanata 744


    Kabanata 744 Tumibok ang puso ni Avery habang napupuno siya ng kawn.


    Nakita niyang ang text message ng doktor bago tumawag si Mike, ngunit hindi manng nagkaroon


    ng oras na maging masaya bago dumating ang masamang balita sa kanya.


    “Ayosng,” bulong niya. “Tatawagan ko ang ospital.”


    “Sige. Ginising ba kita?”


    “Hindi mo ginawa. Nagising na ako. Smat sa pagtatrabaho nang husto nitong mga nakaraang araw.”


    Ibinalik ni Avery ang mga saplot at bumangon sa kama. Nagno siyang pumunta kaagad sa ospital.


    “Siya nga p, ang blood bank ay nagpad ng mahigit khating pinta ng dugo kaninang. Sa


    tingin ko sapat na iyon.”


    “Ang galing! Kung iyon ang kaso, pagkatapos ay maghahanda akong bumalik,” sabi ni Mike.


    “Sige. Pupunta ako sa ospital para tingnan ang mga bagay-bagay ngayon.”


    “Sige. Pakiusap ingatan mo ang iyong sarili! Huwag himatayin bago gumaling si Robert,” bilin ni Mike.


    “Hindi kita dapat tawagan sa oras na ito, ngunit hindi ako magiging komportable maliban kung ginawa


    ko.”


    “Hindi ako nakatulog ng maayos.”


    ng salita pa ang sinabi sa kanya, saka ibinaba ang telepono.


    Tiningnan niya anggay ng panahon bago siya umalis ng bahay.


    Thirty degrees out, at magiging snow.


    Sa tuwing nakakakita siya ng niyebe, o kahit na ang salitang “snow”, maala niya ang marubdob na


    pag-ibig na ibinahagi niya kay Elliot.


    After all the years that had passed, naging mpit pa rin sng dwa.


    Tamang-tama kung makakabuti si Robert.


    Kumuha si Avery ng mahabang jacket m sa aparador, binalot ang sarili sa mga patong-patong,


    pagkatapos ay lumabas ng pinto ng vi.


    Sinalubong siya ng simoy ng tamig at kumunot ang kanyang ilong dahil samig.


    Binuksan niya ang pinto ng sasakyan at umupo sa upuan niya. Sa isang ip, naiwasan ang mmig


    na hangin.


    Ini-start niya ang sasakyan at ngko ang tingin sa kadilimang nasa harapan niya habang hinihintay


    niyang uminit ang sasakyan.


    Hindi araw-araw nahihirapan siyang matulog. Mahina ang kanyang katawan pagkatapos manganak,


    kaya madali siyang makatulog sa haloshat ng oras.


    Ang dahn kung bakit hindi siya makatulog ngayong gabi ay dahil sa emosyonal na pagkasira ni Elliot


    sa ospital kanina kaya hindi siya mapakali.


    Sa tuwing ipipikit niya ang kanyang mga mata, pumapasok sa kanyang isipan ang kaawa-awang


    mukha nitong humahagulgol.


    Kahit ng beses niya itong kinastigo ELUJFX?f nakipaghiwy sa kanya, mahirap pa rin para sa


    kanya na balewin ang pagmamahal nito sa kanya na nakabaon sa kaibuturan ng kanyang puso.


    Paano niya masisisi ang sarili kay Elliot sa kgayan ni Robert? Paano siya makakaasa na ang


    kanyang sariling anak ay mamatay nang maaga?


    Siya ang khating dahn ng pagkasira niya ngayong gabi.


    s tres ng madaling araw, ang pagmamadali at pagmamadalian ay umalis sa lungsod. Dumating si


    Avery sa ospital pagkatapos ng maayos na palakbay sa kalsada.


    N?vel/Dr(a)ma.Org - Content owner.


    Kakapasokng niya sa neonatal unit nang makita niya ang matangkad na silhouette ni Elliot.


    Pinabalik niya ito sa hotel para magpahinga kaninang gabi. Ak niya ay matutulog na siya, pero mas


    maaga itong dumating kaysa sa kanya.


    “Sinimn na n ang pagsasalin ng dugo.” Hindi pa rin nawaw ang pagod sa mukha ni Elliot,


    ngunit kumikinang ang kanyang mga mata. “Sinabi ni Mike na hindi malinis ang dugong nakita niya,


    kaya kaunting ang mayroon kami sa ngayon. Sinabi ng doktor na maaari nating subukan ito. Kung


    tutuusin, hindi naman maliit na hga ang khating pinta ng dugo.”


    A very nodded her head and said, “Tinawagan ka ba ng doktor o nagpad ng text sa iyo?”


    “Nagtext siya sa akin.”


    “Gising ka pa ba?”


    “Natutulog ako, ngunit nag-set up ako ng notification para sa mga text message.” Sinuri ni Elliot ang


    kanyang mukha, pagkatapos ay sinabing, “Hindi ka ba natutulog?”


    “Hindi ako makatulog.” Sinalubong ni Avery ang kanyang tingin at nakita kung gaano ang pamum ng


    kanyang mga mata, pagkatapos ay nagtanong, “Mabuti na ba ang pakiramdam mo ngayon?”


    Isang hindi likas na kahihiyan ang bumungad sa mga mata ni Elliot.


    ” Nahihiya ka ba ngayon?” Hindi napign ni Av ery na asarin siya. “Napakaraming mga doktor at nars


    sa paligid noong panahong iyon. Pati mga subordinates mo…”


    “Huwag mo na akong ipala.” Ang Adam’s apple ni Elliot ay bumulwak sa kanyanglamunan


    habang ang kanyang gwapong mukha ay naging pink. “Hindi naman ako kadsang ganyan. At saka,


    dapat maintindihan n ang sitwasyon ko ngayon.”


    “Wng tumatawa sa iyo.” Hinawakan ni Avery ang kamay niya at din siya sa isang bench para


    maupo.” Ginawa mo na anghat. Kahit hindi ang resulta sa gusto natin, hindi kita masisisi.”


    Parang sinasabi niya na naihanda na niya ang sarili sa pinakamasama. Siya, gayunpaman, ay hindi


    handa.