Kabanata 725


    Kabanata 725


    Umalis si Avery sa ospital sakay ng kanyang sasakyan.


    Ang kanyang mga luha ay nagsimng lumabo ang kanyang linya ng paningin nang wng bab.


    Sa wakas ay hindi na siya nakapagpigil at napahikbi na siya.


    Bago niya hinayaan ang sarili na umiyak, inihinto niya ang sasakyan sa tabi ng kalsada.


    Kung m niya na ang maagang panganganak ay hahantong sa malubhang kahihinatnan para kay


    Robert, nakontrol niya ang kanyang emosyon at naiwasan anghat ng sakit na ito.


    Ang makita kung paano kangang tiisin ni Robert ang gayong pagpapahirap sa murang edad ay


    naghihirap para kay Avery.


    Handa niyang isuko anghat para kunin ang paghihirap sa lugar ng kanyang anak!


    Sa isang mansyon, may hawak na baso ng k si Wanda. Tumpon ang png likido sa baso


    kasabay ng paggw ng kanyang pulso.


    Hawak niya ang phone niya sa kabng kamay at may kausap sa phone.


    “Nanalo ka, Chelsea.” Ang kanyang tono aylong kaaya-aya. “Mpit nang mamatay ang anak ni


    Avery Tate. Mmang na ipinanganak siyang malusog kung hindi dahil sa maagang panganganak.”


    Nman na ni Chelsea ang tungkol dito kay Charlie kaninang hapon.


    Gayunpaman, sinabimang ni Charlie na ang bata ay may malubhang karamdaman, at hindi


    binanggit ang anumang bagay tungkol sa kanyang mpit sa kamatayan.


    “Tga bang namamatay siya?” Medyo natuwa si Chelsea.


    “Tama iyan. Ang uri ng dugo ng bata ay napakabihirang. Mangangangan ng isang him para sa


    kan na makahanap ng angkop na donor!” Maingat na sabi ni Wanda. “Dapat ay hindi rin siya gusto


    ng mgangit, at nagpasya na hayaan siyang magdusa ng kabayarang ito! Hahahaha!”


    “Iyan ay perpekto! m kong nagdurusa siya, parang wng ang sakit na tinitiis ko!” Sabi ni


    Chelsea na gumaan ang pakiramdam.


    “Ano bang nangyayari sayo ngayon? Balita ko nag-abroad ka,” tanong ni Wanda.


    “Nalakbay ako sa ibang bansa. Nagkaroon kami ni Elliot ng tuluyan. Gusto niya akong patayin.


    Sayang at hindi niya ako mapapatay,” panunuya ni Chelsea.


    “Bakit hindi? Don’t tell me no mong magtago habang buhay?”


    “Minamaliit mo ako!” Mayabang na sabi ni Chelsea. “Kung w siya, I still have Trust Capital and my


    brother to support me. Mas maganda ang buhay ko kaysa noong kasama ko siya!”


    “Ganyan ba kahanga-hanga ang kapatid mo? Mag-set up ng meeting para sa akin bng araw para


    makla ko siya!” WGJMLDS>ba sabi.


    “Oo naman. Ipapakla ko sa inyong dwa pagbalik ko sa Aryadelle.”


    “Kung ganoon, gagawa ako ng isa pang bagay para ipakita mo ang aking sinseridad!” Tumawa ng


    masama si Wanda.


    “Hindi nakakagt na matagumpay ka, Wanda. Sa dinami-dami ng taong kla ko, ikawng ang


    sobrang considerate sa akin.” Si Chelsea ay nasa isang kamangha-manghang kalooban.


    “Kaaway ko kasi si Avery Tate. Ang kaaway ng aking kaaway ay ang aking kaibigan. Ang


    pagkakaibigan natin ay meant to be.”


    Umiyak si Avery sa manib para sa t wng hanggan nang tumunog ang kanyang telepono sa


    kanyang bag


    Nagpakaw siya ng mabigat na buntong-hininga, pagkatapos ay pinunasan ang kanyang mga luha at


    inbas ang kanyang telepono.


    Hindi niya nakla ang numerong kumikip sa screen.


    Normally, mag-iisip muna siya bago sumagot ng unknown number.


    M nang magkasakit si Robert, binigyan niya siya ng impormasyon sa pakikipag-ugnayan sa ng


    blood bank, kaya sinagot niya ang tawag nang wng pag-aalingan.


    “Hello, ito ba si Miss Tate? May package delivery ako para sayo. Dapat ko bang ihulog ito sa punto ng


    koleksyon ng pakete o ipad ito sa iyong tahanan?”


    Natign sandali si Avery, pagkatapos ay sinabing, “Ipad mo ito sa aking bahay. May mga tao sa


    bahay.”


    W siyang nabili online kamakan, kaya nagtaka siya kung kanino galing ang package.


    Nang matapos ang tawag, inayos niya ang sarili, pagkatapos ay tinapakan ang gas at nagmaneho.


    Makalipas ang khating oras ay dumating si Avery sa bahay.


    Pagbaba niya ng sasakyan ay nakaramdam siya ng matinding kirot sa kanyang tiyan. Iyak siya ng iyak


    kanina sa sasakyan at pilit ang sugat niya. Ang kanyang mga tahi ay mmang na napunit.


    Pumasok siya sa s at aayusin na sana ang kanyang sugat nang lumitaw si Mrs. Cooper, itinuro ang


    pakete sa sahig at sinabing, “Para sa iyo iyan, Avery. Hindi ko m kung ano ang nasa loob.


    Napakabigat.”RêAdt??St chapters at Novel(D)ra/ma.Org Only