Kabanata 718


    Kabanata 718


    Habang lumbas ang pagkamuhi sa mga mata ni Avery, hindi niya napign ang boses ni


    Mike at ang dwang bata ay sabay na napalingon sa kanng direksyon.


    Agad na hin ni Elliot si Avery patungo sa kanyang kwarto.


    “Anong nangyari? Bakit s nag-aaway ulit?” + Napabuntong-hininga si Mike habang inlabas ang


    phone niya at tinext si Chad. Chad: (Bantayan mo ang mga bata. W kang pakim sa kung anu-


    ano pa.] Mike: (No wonder ayaw mong sumama ngayong gabi. Napagdesisyunan ba ng boss mo na


    paalisin si Chelsea Tierney?”]


    Chad: (Watch your mouth. He has his reasons no matter what he decides to do.)


    Mike: (D*mn it! I shouldn’t show you the evidence!]


    Chad: (Chelsea is not in the country right. How do you expect us para mahanap siya? Hanapin mo siya


    sa sarili mo dahil napakaganda mo.)


    Mike: (I see. Kung ganoon, hindi magagalit si Avery.]


    Sa kwarto sa unang ppag, isinara ni Elliot ang pinto, pagkatapos ay tumingin ng mlim kay Avery


    at sinabing, “. May nakla ka bang may mental sakit, Avery?”


    Napakunot ang noo ni Avery sa sinabi nito. “Sinusubukan mo bang sabihin na may sakit sa pag-iisip si


    Chelsea?”


    “Hindi, tinatanong kong kung may nakla kang ganyan.” Nakita ni Elliot na may sakit siya.


    huminahon, kaya inakay niya itong maupo sa kama.


    Nag-isip si Avery ng ng segundo, pagkatapos ay tumango at sinabing, “Meron, pero bakit mo ako


    tinatanong tungkol diyan?”


    “Kung ang isang tao ay may sakit sa pag-iisip, nakagawa ng pagpatay, and escaped legal persecution,


    would you hate them?” Tumayo si Elliot sa tabi ni Avery. Nakatutok ang mlim nitong mga mata sa


    kanya, kaya hindi niya pinmpas ang kahit katiting na emosyon.


    “Depende kung sino ang pinatay n. Hindi ko s kamumuhian kung masamang tao iyon. Kung


    pumatay s…”


    “Paano kung pinatay n ang sarili nng pamilya?” Tanong ni Elliot, pinutol siya.


    Nakaramdam ng hingal si Avery. Itinaas niya ang kanyang ky at sinabing, “Kakaiba ang tanong na


    iyon, Elliot. Kung ang taong ito ay mayroon nang sakit sa pag-iisip, kung gayon ang bawat isa sa


    kanng mga aksyon ay w sa kanng kontrol. Ano ang inaasahan mong sasabihin ko, humihiling


    sa akin na husgahan ang isang taong may sakit m sa pananaw ng isang normal na tao? Hindi ko


    m kung paano sasagutin iyon, dahil hindi pa ako nakatagpo ng ganoon.”


    “‘Nakita ko.” Ang sagot niya ay hindi inaasahan. Nagdilim ang kanyang mga mata nang sabihin niyang,


    “May sakit man o w, hindi matatawaran ang pagpatay sa pamilya.”


    “Ano ang gusto mong sabihin?” Sinamaan siya ng tingin ni Avery. “Gusto kong mman kung ano


    ang nangyari noong hinanap mo si Chelsea ngayon.”


    “Sinabi ng kanyang kapatid nalaki na siya ay nagdurusa sa isang sakit sa pag-iisip.” Bahagyang


    kumuyom ang mga kamao ni Elliot.


    Hindi niya kangan ngkas ng loob para makipagsapran.


    Ang reaksyon ni Avery ay w siyang nagawa kundi tiisin ang pananakot ni Charlie.


    Kung m niya na minsan ay may sakit siya GNPIDU;d pumatay sa sarili niyang ama, matatakot ba


    siya? Kukunin ba niya ang mga bata at iiwan siya?”


    “Dahilng sa sinabi ng kapatid niya na may sakit siya sa pag-iisip, ibig sabihin totoo?! Ganun ba


    tga kki ang tiw mo sa kan? Tanggap mo nang kasi ayaw mong kbanin si Chelsea


    diba?!” Emosyonal si Avery at tumulo ang luha sa kanyang mga mata. “Sa tuwing magsisim akong


    maniw sa iyo, pgi mo akong binigo! Naw ko na sa bng kung ng beses nangyari ito!”


    Sapat na sa kanya ang emosyonal na pagpapahirap na ito.


    Kung huminto siya sa pagtitiw sa kanya, hindi na siya aasa sa kanya o magkakaroon ng anumang


    inaasahan. Sa ganoong paraan, hindi na siya mabibigo!


    Ang Adam’s apple ni Elliot ay bumulusok sa kanyanglamunan habang ang nag-aapoy na


    kalungkutan at kalungkutan ay sumy sa kanyang mga mata.


    “Bukod dito, ibibigay ko anghat ng gusto mo, Avery.”


    “W akong ibang pakim kundi ito!” Tinitigan siya ni Avery nang may determinadong mga mata at


    mariing sinabi, “Ano sa tingin mo ang maibibigay mo sa akin, Elliot Foster? Kung hindi mo magawa ang


    isang bagay na ito ng tama, ano pa ang magagawa mo para sa akin?!”


    Ang kanyang mga salita ay tumusok sa puso ni Elliot na parang isang matalim na kutsilyo.


    Ano pa ang magagawa niya para sa kanya? W siyang maisip na sagot.Exclusive ? material by N?(/v)elDrama.Org.