Kabanata 626
Kabanata 626
Yung masungit na babae! How dare she gouged her eyeballs!
Bing nagdilim ang mundo ni Zoe. Siya ay naging bg! Hindi na siya makbas at magtrabaho.
Ang kanyang buhay ay ganap na nasira!
Nabigo siya at gusto nang mamatay. Gayunpaman, sa sandaling iyon, w siyang makita kahit ano!
Maging ang kamatayan ay naging luho!
Ang bagay na ito ay ikint kay Elliot noong46 na gabi.
Tinawag siya ni Henry at halos ipinaliwanag ang pangyayari. Kangan niyang sabihin kay Elliot dahil
may kinman ito kay Avery.
“Napaka-unstable ng sitwasyon ni Zoe. Kapag tulog siya, ayos pa siya pero pag gising niya, sumisigaw
na siya. Paulit-ulit niyang sinasabi na sinaktan ni Avery ang kanyang 34 eyeballs…”
Matigas na sinabi ni Elliot, “Naaawa ako sa kanyang sitwasyon, ngunit hindi gagawin ni Avery ang
ganoong bagay.”
“Oo, hindi ko akin na magiging ganoon din kalupit si Avery, pero nag-ala ako para kay Zoe.
Buntis pa rin siya sa anak ni Cole. Bagama’t hindi apektado ang bata sa ngayon, kung magpapatuloy
ang kanyang mental na kgayan, natatakot ako na maapektuhan nito ang bata.” Napabuntong-
hininga si Henry.
“Pupunta ako ngayon din.” Mahigpit na kumunot ang noo ni Elliot.
Text ? by N0ve/lDrama.Org.
On the way to the hospital, tinignan niya ang phone niya at hinanap ang contact ni Avery. Gusto niya
itong tawagan at tanungin, ngunit pagkatapos ng ng sandali ng pag-aalingan, hindi niya pinindot
ang callge button.
Wng paraan na nagawa niya iyon, kaya ayaw niyang istorbohin siya sa bagay na ito.
Gayunpaman, sino pa ang gagawa23 nito?
Buntis ngayon si Zoe sa anak ni Cole. Ang buhay niya ay umiikot kay Cole. Lohikal na pagsasalita,
hindi siya dapat na masaktan ang sinuman. Posible kayang mga kaaway ni Cole?
Dumating ang sasakyan sa ospital, at dumating siya sa inpatient unit. Bago maabot ang digmaan ni
Zoe, narinig niya ang kanyang masakit na matinis na hiyawan.
“Gusto kong patayin si Avery! Papatayin ko siya! Pinabg niya ako! Hinding hindi ko siya
papakawn kahit maging multo ako!
“Woo, woo, woo… Bg ako. Hindi na ako makakaganti. Hayaan mo akong mamatay! Hayaan mo na
lang akong mamatay! Nakikiusap ako sa inyonghat!
“Nasaan ang tatay ko? Nasaan ang tatay ko? Tinawagan mo na ba siya? Bakit w pa siya? Ayaw na
ba niya sa akin? Kahit na hinahamak niya ako!”
Nakatayo si Elliot sabas ng pinto at nakikinig sa kaawa-awang pag-iyak ni Zoe. Halo-halo ang
nararamdaman niya.
Itink niya ang pinto at nakita niyang nababalot ng puting benda ang mga mata ni Zoe. Nakaupo siya
sa kama, sinusubukang bumaba, ngunit pinign siya ni Cole.
“Elliot, nandito ka na,” sabi ni Henry.
Narinig ni Zoe ang sinabi ni Henry. Agad na nanigas ang katawan niya. Tapos, naw siya. “Elliot!
Elliot! Avery …Tinukit ni Avery ang mga mata ko! Sobrang miserable niya ako!”
“Tito, ayokong istorbohin ka, pero ang kgayan ni Zoe ngayon, hindi ko tga m kung ano ang
dapat kong gawin,” nag-alang sabi ni Cole, “Kasnan ko anghat. Hindi ko dapat hinayaan na
makita ni Zoe ang litrato namin ni Avery noon. Ngayon kong nman na hinanap niya si Avery
kahapon…”
Bing nala ni Elliot ang pangyayari noong nakaraang araw. Ang taong hum sa buhok ni Avery
ay si Zoe!
Mag-away man s kahapon, hindi naman ganoon kalupit ang ginawa ni Avery kay Zoe! Nala pa
niya ang sinabi ni Avery nang bas niya ang bagay na ito. Sinabi niya na ito ay isang maliit na bagay
at hindi ito nagkakahga ng pagbanggit.
Kung kinasusuman ni Avery si Zoe noong mga oras na iyon, hindi magiging ganoon ka-rx at
natural ang tono at ekspresyon niya.
“Lumabas ka na sa kwarto. I want to talk to Zoe privately,” sabi ni Elliot sa mahinang boses.
Agad namang lumabas ng kwarto sina Henry at Cole. Pati yung nurse na nagbabantay kay Zoe ay
umalis na. Si Elliot at Zoe nang ang naiwan sa kwarto.
Inabot ni Zoe ang magkabng kamay, nangangapa sa hangin. “Elliot…”
Hinawakan ni Elliot ang mga kamay niya. “Nandito ako. Zoe, bakit mo nasabi na si Avery ang gumawa
nito sayo? Nakita mo bang ginawa niya?”