Kabanata 555


    Kabanata 555


    Pabas ng inpatient unit, hinanap ni Mike ang paligid ngunit hindi niya nakita si Avery kahit saan.


    Dial niya si Elliot sa kawn ng pag-asa “Elliot! Halika sa ospital dali! Naw si Avery!”


    Agad na tumakbo pbas ng mansyon si Elliot. “Anong nangyari?”


    “Kinausap siya ng nanay ni Wesley nang pribado. Sigurado ako na sinabi ni Sandra ang ng


    masasakit na salita kay Avery!” Tumayo si Mike sa mking bakuran ng ospital at tumingin sa


    paligid. “Kasnan ko to! Kausap ko si Wesley sa kanyang ward, kaya dapat ay umalis na siya!”


    Mahigpit na kumunot ang noo ni Elliot. “Hindi siya dapat lumayo. Magbantay sa pasukan ngayon din!”


    Bumaba si Avery sa elevator at wng patutunguhan na nakad patungo sa gusali ng


    outpatient. Maraming upuan doon. Pagod siya, kaya naghanap siya ng bakanteng upuan at umupo.


    Nasa paligid niya ang mga pasyente o ang kanng mga pamilya. Naroon ang isang mag-asawa na


    dinad ang kanng anak na may sakit upang magpatingin sa mga doktor.


    “Sinabi ko na ngang ayaw ko sa bata, pero pinilit mo pa! Tingnan mo ngayon. Kangan nating


    pumunta sa ospital bawat ng araw! m mo bang busy ako! Ito na ang huling beses na


    makakasama kita sa ospital!” Umupo anglaki sa upuan at siniraan ang kanyang asawa na nasa


    kanyang79 kamay ang bata.


    “Ayokong magkasakit ang bata. Anong silbi ng sisisi sa akin? Anak mo rin ito. Kung hindi ka sasama sa


    susunod, hindi rin ako sasama. Hayaan mo nang siyang mamatay!”


    “Sige, hayaan mo nang siyang mamatay! Hindi rin natin kangang magpatingin sa mga doktor


    ngayon!” Sabi nglaki at sumugod87 paalis!


    Ang babae ay nakatayo sa parehong lugar at humihikbi kasama ang bata sa kanyang mga kamay. Sa


    huli, sumuko ang babae. Ingay niya ang kanyang anak sa upuan at umalis.


    ConTEent bel0ngs to N?v(e)lD/rama(.)Org .


    Napatingin si Avery sa inabandonang babaeng sanggol. Ang sakit ng ilong niya. Tumayo siya sa


    kanyang upuan at gustong kunin ang umiiyak na bata.


    “Huwag mong hawakan ang baby ko!” Bumalik ang wng pusong ina.


    Nakita ni Avery na dinad niya ang kanyang anak atbis siyang naantig.


    “Avery!”


    Sa mpit, may tumawag ng mkas sa pangn niya. Tumingin siya sa pinanggalingan ng tunog at


    nakita niya si Elliot na tumatakbo ppit sa kanya na nag-ala.


    Nang nasa harapan na niya ito ay hinawakan niya ng mahigpit ang mga braso nito. “Avery, hindi ikaw


    ang dahn ng mga pins ni Wesley. Huwag makinig sa sasabihin ng iba.”


    “Hmm.” Napatingin si Avery sa mukha ni Elliot na kng sa tulog. Ibinaba niya ang tingin niya. “Tara


    na.”


    Binuhat siya ni Elliot sa kanyang mga bisig.


    Tinitigan ng mpitan ni Avery ang pamilyar niyang mukha. Hanggang sa puntong iyon, sigurado


    siyang mahal na mahal pa rin niya anglaking ito. Ayaw niyang makita siyang nakatali sa mga wng


    kuwentang bagay sa buhay. Inaasahan niya na siya ang pging w ng liwanag na nagniningning!


    Binuhat siya ni Elliot sa kotse at matiyagang itinaas ang kanyang seat belt.


    “Elliot, kan mo bk bumalik sa Aryadelle?” Tiningnan ni Avery ang gwapong side profile ni Elliot at


    nagtanong.


    Tuming si Elliot at sinalubong siya ng tingin. “Kapag gumaling ka na, sabay tayong babalik.”


    Umiling si Avery. “Bakit hindi ka bumalik ngayon din! Elliot, parang may kapansanan ang puso


    ko. Kung titingnan mo kung gaano mo ako tinatrato, dapat maslo kitang mahalin, pero sa ngayon,


    natatakot ako. Gusto ko na tgang tumakas. Hindi ko m ang gagawin ko. Ayokong kdkarin ka


    pababa, kaya nakikiusap ako, bumalik ka! Bumalik ka sa kung saan ka nararapat.”


    Napatingin si Elliot sa mapung mukha ni Avery at masakit na sinabi, “Hindi ka natatakot, ni


    tumatakas. Sa puso mong, mas mahga ang bata kaysa sa akin. Ak mo hindi ko pakikitunguhan


    ng maayos ang anak natin. W kang tiw sa akin. Sa tingin mo ang isang hamak na td ko ay


    dapat mag-isa!”