Kabanata 542


    Kabanata 542


    Namig ang buong katawan ni Avery.


    Pakiramdam niya ay may pinalaruan siya!


    Kahit na siya ang pinaka hindi kapani-paniwng doktor sa mundo, hindi niya magagawang buhayin


    ang mga patay!


    “Miss Tate, ito ang aking pinakamamahal na anak. Siya ang pinakamagandang babae sa mundo.” Sabi


    ni David habang pappit kay Avery. May bahid ng pangungutya at pagkabaliw ang boses niya. “Kaya


    mo ba siyang pagalingin? Kung kaya mo, handa akong ibigay ang anumang gusto mo!”


    Namum ang mga mata, itink siya ni Avery sa isang tabi at pumutol, “Baliw ka! Paano ko siya


    gagamutin kung patay na siya?! Taong buhayng ang kaya kong tratuhin. Hindi ko sinabi na ang


    aking mga kasanayan ay napakahusay hanggang sa punto na maaari kong ibalik ang mga patay!”


    “Sinabi sa akin ng mga tao na ikaw ang huling mag-aaral ni James Hough, at nmpasan mo ang


    iyong mga kasanayang medikal! Bakit hindi mo kayang gamutin ang patay?! Paano mo mlaman


    kung hindi mo susubukan?!” Hinawakan ni David ang braso ni Avery at hindi siya pinayagang


    umalis. “Sa tingin mo saan ka pupunta, Miss Tate? Ito na ang tahanan mo sim ngayon!”


    ConTEent bel0ngs to N?v(e)lD/rama(.)Org .


    Pakiramdam ni Avery ay nahulog ang kanyang puso sa isang nagyeyelong kaliman.


    Bi niyang napagtanto na ang nangangangan ng tulong medikal ay hindi ang patay na babae sa


    kabaong ng yelo, kundi ang buhay nalaking nakatayo sa harapan niya!


    Hindi siya isang normal na tao!


    Ngayong nahulog na siya sa kanyang kamay, maaari niyang buhayin ang kanyang anak na babae, o


    mamatay sa kanyang87 mga kamay.


    Imposible ang dating. Hindi niya kayang buhayin ang kanyang anak kahit na isakripisyo niya ang sarili


    niyang buhay.


    Nangangahulugan ba iyon na kamatayan ang tanging pagpipilian para sa kanya?


    Tumanggi siyang sumuko…


    “Bitawan mo ako! Kung pera ang gusto mo, bibigyan kita kahit magkano ang hilingin mo… Nakikiusap


    ako sa iyo! Bitawan mo ako!” Nangingilid ang mga luha ni Avery sa takot.


    S


    Ak niya ay naubusan na siya ng luha noong umagang iyon, ngunit nagkamali siya. Kanganng


    niyang makaranas ng mas mkas na suntok.


    Ngayong nakumpirma na na wng paraan para makatakas siya sa lugar na ito, isang alon ng


    kawn ng pag-asa ang nanaig sa kanya!


    Lahat ng dahn niya ay lumipad sa bintana habang pilit niyang tinatakasan ang pagkakahawak ni


    David nang buongkas.


    Gayunpaman, bng isanglaki, si David ay mas mkas kaysa sa kanya. Mabilis siyang naubusan


    ngkas, at itink sa lupa.


    “Nadismaya ako na hindi mo maibabalik ang anak ko,” nanghihinayang sabi ni David habang nakayuko


    sa tabi ni Avery. Pagkatapos, na parang nagbibigay sa kanya ng isang bukas-pd na alok, sinabi


    niya, “Hindi kita papatayin hangga’t manatili ka sa tabi ko at gawin ang iyong makakaya upang


    pagsilbihan ako.”


    “Sa iyong panaginip!” Pinaputukan siya ni Avery ng nakamamatay na tingin, pagkatapos ay sinabing


    mkas at malinaw, “Hinding-hindi ko isasama ang sarili ko sa isang baliw na td mo!”


    “Ha! Hindi ka ba natatakot sa kamatayan, Miss Tate?” Inabot ni David ang kanyang baba upang


    hawakan ang kanyang baba, pagkatapos ay sinabing may nakakatakot na ngiti, “Tga bang hindi ka


    natatakot mamatay? Pag-isipan mong mabuti bago mo ako sagutin.”


    Sa mukha na puno ng disgusto at poot, inalis ni Avery ang kanyang kamay at sinabing, “W ako rito


    kung natatakot ako sa kamatayan. Kahit na dinukot mo ang sampung Wesley, mahga pa rin sa akin


    ang buhay ko.”


    “I see… I think that’s right. Marami akong kla sa iba’t ibang sektor, Miss Tate. Karamihan sa kan ay


    ganyan. Karaniwan nng hinahamak ang mga mayayamangyko td ko. Hinahamak mo rin ako,


    hindi ba?”


    “Nasusum ako sa iyo dahil iniisip mong magagawa mo anghat ng gusto mo dahilng sa


    mayaman ka!” Hinawakan ni Avery ang aparador sa tabi niya para sa suporta, pagkatapos ay dahan-


    dahang bumangon. “Pinapabihag mo ako ngayon. Lumabag ka na sa batas!”


    “Hahaha! Si Bridgedale ito. Sa tingin mo maaari mong pag-usapan ang batas sa akin?” Tumawa ng


    masama si David. “Miss Tate, gusto kong manatili ka sa tabi ko. Huwag mo akong gamitin ng


    dahas. Kung tutuusin, baka marahas ako, pero hindi ako pumapatay ng mga bata.”


    Habang nagsasalita si David, dumapo ang nagbabantang tingin niya sa bahagyang nakausli na tiyan ni


    Avery.


    Pakiramdam ni Avery ay itinapon siya sa apoy nang bing nasunog ang buong katawan niya! “Sana


    hindi mo ako pipilitin na gumawa ng exception.” Ang ngiti sa mukha ni David ay dahan-dahang naw


    nang sabihin niya, “Gaya ng dati, mayroon kang dwampu’t apat na oras.”


    Hindi m ni Avery kung paano niya nagawang makad pabalik sa kanyang silid.


    Paano niya nakalimutan ang tungkol sa sanggol?


    !


    Hindi siya natatakot na mamatay, ngunit mpit nang mag-apat na buwang gng ang sanggol!


    Isa na itong buhay na nlang. Paanong w siyang pakim sa kapakanan nito?


    Bumalik si David sa s, at inabot sa kanya ng kanyang katulong ang isang sinindihang tabako.


    “Sir, tumawag kanina si Senator Kane may pag-uusapan daw siya. Iginiit niya na tawagan mo


    siya.” Hinawakan ng katulong ang kanyang telepono sa kanyang kamay, pagkatapos ay nagtanong,


    “Gusto mo ba


    ibalik ang tawag niya ngayon?”


    “Oo naman.” Pinikit ni David ang kanyang mga mata habang humihithit ng kanyang tabako,


    pagkatapos ay bumuga ng makapal na bilog ng usok.


    Nang matapos ang tawag, kinuha ni David ang telepono.


    “Balita ko may babae kang tinatawag na Avery Tate. Totoo ba yan?”


    “Bakit mo pinapahirapan ang sarili mo sa maliit na bagay?” Pinikit ni David ang kanyang mga mata at


    bahagyang ngumiti. “Isang siyang doktor…”


    “Napatingin ako sa kanya! Siya ang pinuno ng Alpha Technologies at ang presidente ng Tate Industries


    sa Aryadelle! Bakit kangan mong kunin siya sahat ng tao? Siya ay m sa Aryadelle…”