Kabanata 492


    Kabanata 1492


    “Natatakotng ako na hindi ko maikumpara sa iyo.” Elliot touted her, “You are young and beautiful,


    and more importantly, you are outstanding in ability. Kahit anong gawin mo, ikaw ang pinakamahusay


    sa industriya. Hindi td ko, khati ng paa mo ay nasa kabaong na.”


    Hindi nakaimik si Avery.


    Kung pinupuri siya ni Elliot, o tinutuya siya ng panunuya sa sarili, hindi masabi ni Avery.


    Avery: “Mki ang pagbuti ng iyong IQ!”


    “Wng IQ. Bawat salita na sinasabi ko ay m sa kaibuturan ng aking puso.” Prangka ang mukha ni


    Elliot.


    “Oh, bakit hindi ko m na nasa kabaong mo ang khati ng paa mo?” Sabi ni Avery, itinaas ang


    kanang paa para tingnan.


    Inalis ni Elliot ang kanyang mga kamay at ingay ang kanyang mga paa.


    “Sinabi ni La kaninang umaga.” Medyo malungkot na sabi ni Elliot, “lumapit siya para tanungin ako


    kung ano ang ibig sabihin ng pagpasok ng paa ko sa kabaong. Sinabi ko ito para rawan ang isang


    taong tumatanda at sinabi niya, Tatay, natapakan mo ba ang khati ng iyong paa sa kabaong?”


    Tumulo ang luha ni Avery sa kanyang ngiti.


    Avery: “Elliot, huwag mong sisihin si La.”


    Elliot: “Hindi ko siya sinisisi. Ayaw kong kay Eric.”


    Avery: “Huwag mong sisihin si Eric. Casualng ang sinabi niya.”


    ConTEent bel0ngs to N?v(e)lD/rama(.)Org .


    Elliot: “Malinaw na sinusubukan niyang subukan ang iyong bottom line at magalit sa akin sa parehong


    oras.”


    “Pero hindi ako makikinig sa kanya.” Ipinatong ni Avery ang kanyang ulo sa kanyang balikat, tuwang-


    tuwa, “Matagal na rin m noong nakita kitang nagseselos, ang sarap sa pakiramdam.”


    Ipinatong ni Elliot ang kanyang kamay sa kanya, itinaas ang kanyang mukha at tumingin sa kanya:


    “Ang sarap sa pakiramdam na makita akong galit?”


    “Noong nasa Yonroeville ako, araw-araw akong nagagalit gaya mo ngayon. Mas galit ka pa


    ngayon.” Muling ibinaling ni Avery ang kanyang ulo na nakasandal sa kanyang balikat.


    “Ako ay humihingi ng paumanhin.” Matapos kumalma si Elliot, nagmuni-muni siya sa sarili, “Nagalit ka


    ba sa akin noong may tumor ka sa ulo?”


    Agad na nagtaas ng ulo si Avery at ngumiti, “Paano ka nagkaroon ng ganoong kking kapangyarihan


    ng mahika. At ang tumor din. Hindi ito lumki sa isang araw o dwa. Ang sakit ay lumki sa isang


    tiyak nawak at ito ay naipon sa paglipas ng panahon.


    Elliot: “Ginagalit din kita noon.”


    Avery: “Buweno, dahil pinipilit mong sabihin na ikaw ang sanhi ng sakit ko, kaya huwag mo akong


    galitin sa hinaharap.”