Kabanata 487


    Kabanata 1487


    Ang biyolohikal na ina ni Elliot?


    Saglit na natign si Wanda.


    Si Elliot ay hindi miyembro ng pamilyang Foster, at nagsim na ang insidenteng ito.


    Ang kanyang biyolohikal na ama, si Nathan, ay pinatay na.


    W pang nait tungkol sa kanyang kapanganakan na ina sa online.


    “Dalhin mo yang babaeng yan, titingnan ko.” Sabi ni Wanda sa katulong.


    Ngumiti ang katulong at sinabing, “m kong tgang interesado ka. Tatawagan ko ang pinuno ng


    logistik at hilingin sa kanya na dalhin siya.


    Pagkatapos ng dwang segundong katahimikan, umamin si Wanda, “Tumahimik ka tungkol sa bagay


    na ito.”


    “Sige! Huwag kang mag-la.” Sabi ng katulong at lumabas para tumawag sa telepono.


    Star River Vi.


    Si Elliot ay may mmig nagnat ngayon.


    ConTEent bel0ngs to N?v(e)lD/rama(.)Org .


    Inak ni Avery na nahawa si Elliot, ngunit naisip niya na ito ay sanhi ng kanyang pag-inom kagabi.


    “Paano nagdudulot ng sipon ang pag-inom?” Si Avery ay mas maganda ngayon, ngunit nang makita


    ang masamang hitsura ni Elliot, sinisi niya ang kanyang sarili, “Nahawa kita.”


    Elliot: “Okayng, hindi kita sinisisi.”


    “Wng kwenta kung sisihin mo ako. Hindi kita inaayawan. Sa inyo ako matutulog ngayong


    gabi.” Pinuntahan siya ni Avery para kumuha ng gamot sa sipon, “Huwag mong hawakan si Robert


    ngayon. Mas magiging mahirap ang bata kung siya ay may sipon.”


    Ang kabanatang ito ay ibinigay ng infobagh. Bisitahin ang infobagh para sa araw-araw na


    update.


    “Well. Pinipilit kong huwag lumabas ng kwarto.” Natakot si Elliot na kapag nakita niya si Robert ay hindi


    niya maiwasang mappit sa kanya. “Napansin mo ba nalong nagiging cute si Robert sa hitsura


    niya?”


    Inabutan ni Avery si Elliot ng isang tasa ng maligamgam na tubig at inabot muli sa kanya ang mga


    tabletas: “Napaka-cute ni Robert. Para gumaling ka kaagad at magd ng mas maraming bata. Sa


    ganitong paraan makakapagtrabaho na rin ako.”


    Kumunot ang noo ni Elliot, “Hindi mo ba ako sasamahan sa work from home? Hinayaan mo akong


    umuwi mag-isa?”


    “Gusto mong panatilihin ang iyong mga binti. Hindi ko s kangan.” Itink ni Avery ang kanyang


    kamay na may hawak ng mga tabletas, “Uminom ka muna ng mga pills.”


    Ingay ni Elliot ang mga tabletas sa kanyang bibig, humigop ng tubig at nilunok ang mga ito.


    Kinuha sa kanya ni Avery ang baso ng tubig na wngman at ingay sa mesa.


    Avery: “Sa loob ng isang daang araw, kangan mong hintayin na ganap na gumaling ang iyong mga


    binti bago ka makapagtrabaho. Binng ko ang oras at hinintay na gumaling ang mga paa mo, at


    magtatapos na ang taon.”


    Elliot: “m ko, makakapagpahinga ako sa bahay. Pero bakit hindi mo ako sinamahan?”


    “W ka bang mga anak na sasamahan ka? Kung nasa bahayng ako, hindi ako makakapagtrabaho


    ng maayos.” Matiyagang ipinaliwanag ni Avery sa kanya, “Kinuha ko ang puhunan mo, at hindi ko


    hahayaang mawn ka ng pera.”


    Marahan na tumawa si Elliot: “Sa tingin mo?”


    Avery: “Oo naman! Kahit sinong magay ng pera,gi kong iisipin iyon.”


    “Lumapit sa akin si Mike ng araw na ang nakalipas at sinabing sobra ako para sa iyo. Sinisi niya ako


    na hindi ko kaya. Gusto ko ang shares mo.” Tiningnan siya ni Elliot ng marahan at gustong mman


    ang reaksyon niya.


    Hindi napign ni Avery na matawa: “Naiintindihan ko ang iniisip ni Mike. Sa mata niya, hindi ako tao,


    kundi diyos. Kaya normalng na mangyari sa akin anghat ng hindi makatwiran at hindi maisip. Kung


    nag-invest ka ng pera, ayaw mo ng shares. Mas pipiliin kong hayaan ang kumpanya na maw sa


    negosyo.”


    “Gusto mo bang mman kung ano ang iniisip ko?” tanong ni Elliot.


    “m ko kung ano ang iniisip mo.” Maaliws ang mga mata ni Avery, at matatag ang kanyang tono,


    “Elliot, matagal na tayong magkakla. Kahit ng beses na tayong on and off, confident ako na kla


    kita.”


    Sagot ni Avery, sobrang nasiyahan si Elliot. Hindi siya natatakot na mahan siya nito.


    Natatakotng si Elliot na hindi maintindihan ni Avery.


    “Hangga’t manatili ka sa tabi ko at maging asawa ko, kung ano ang sa iyo ay sa iyo, at kung ano ang


    sa akin ay sa iyo din.” Ipinahayag ni Elliot ang kanyang puso sa kanya.


    “Kung ano ang sa iyo at sa akin, w akong pakim doon.” Ngumiti si Avery at inabot ang


    temperatura ng kanyang noo. “Mabuti nang at wnggnat. Humiga ka at magpahinga


    ngayon. Kung mas maraming pahinga ang mayroon ka, mas mabilis ang iyong paggaling.”


    “Aalis ka ngayon?” Hinawakan ni Elliot ang kamay niya, ayaw niyang umalis.


    “Hindi akolabas ngayong umaga. May activities sa school ni La sa hapon, kaya kangan kong


    lumabas ng hapon.” Hin ni Avery ang kubrekama para takpan siya, “May gusto ka bang


    kainin? Ibabalik ko sa iyo sa hapon.”


    Elliot: “Wng gana. Babalik ka mamayang hapon.”


    Nang makita ang kawn ngkas, bing ayaw lumabas ni Avery.


    Avery: “Papapuntahin ko si Mike sa mga aktibidad sa paarn ni La.”


    “Kung pumayag ka kay La, then you should go. Hindi maganda ang pakiramdam ko ngayon, dapat


    mamaya ay makakatulog ako ng maayos.” Natatakot si Elliot na mabigo ang kanyang anak kung hindi


    siya pupunta.


    Lumabas ng kwarto si Avery pagkatapos niyang ipikit ang kanyang mga mata.