Kabanata 453


    Kabanata 1453


    Bandang s-10:00 ng gabi ay nag-aaway na ang kanyang inaantok na talukap, at sinulyapan niya si


    Elliot na hindi gumagw sa kama ng ospital. Nag-isip siya ng ng segundo, saka nakad sa gilid


    ng hospital bed at maingat na nahiga.


    “Avery! Anong ginagawa mo?” Nang makitang si Avery ay sumiksik sa hospital bed kasama si Elliot,


    agad na bumangon si Reba sa escort bed.


    Inosenteng sinabi ni Avery, “Natutulog ako. Kinuha mo ang escort bed, si Elliotng ang mapipisil ko.”


    Namamanhid ang anit ni Reba, sabi niya, “Bumaba ka kaagad at huwag hawakan ang sugat ni


    Elliot.”


    Avery: “Pwede na akong bumaba, pwede mo akong patulugin sa escort bed.”


    Reba: “Ikaw..”


    Bumangon si Avery sa hospital bed at nakad sa harap ni Reba, at sinabing, “Reba, hindi


    dapat mads magalit ang mga buntis. Kung hindi, hindi ito mabuti para sa fetus. Isa pa, kung hindi ka


    nakakapagpahinga ng maayos dito, hindi ka ba natatakot na mabuntis mo ang bata?”


    Reba: “Huwag kang manatili diyan. Sumpain mo ako! Magiging maayos din ang anak ko!”


    Hindi siya pinansin ni Avery at humiga sa escort bed, umupo sa isang upuan.


    Nakaramdam ng galit si Reba nang makita niyang wng kabuluhang inokupa niya ang sarili


    niyang kama, ngunit w siyang magawa.


    Hindi td ni Avery, hindi niya mapiga ang isang hospital bed kasama si Elliot.


    Pagkaraan ng ng sandali ay tumayo siya sa ward, lumakad siya patungo sa kama at nakita niyang


    wng bakas ng paggising si Elliot, kaya galit siyang umalis sa ward.


    Nang marinig ang pagsara ng pinto ng ward, binuksan ni Avery ang kanyang mga mata. Antok na


    antok na siya ngayon, pero pagkaalis na pagkaalis ni Reba ay nawn na siya ng antok.


    Bumangon siya at bumangon sa kama, nakad patungo sa gilid ng kama, at marahang hinawakan


    ang mking pd ni Elliot na nakabalot sa gasa sa kanyang kamay. “Elliot, gumising ka


    kaagad. Iuuwi na kita.”


    This text is property of N?/velD/rama.Org.


    Nagring ang phone, agad nbas ni Avery ang phone niya at nakita ang video call galing kay


    La. Nang mag-abroad siya, nangako siya kay La na makikipag-video call sa kanya araw-araw.


    Nag-alingan siya at kinuha ang video call.


    “Nanay! Nasaan ka?” Nang makita ang background sa likod ni Avery ay t nasa ospital si La kaya


    bing tumaas ang kanyang boses.


    “Nasa ospital si Mama. Gusto mo bang makita si Dad?” Nag-alinganng si Avery, iniisipng kung


    hahayaan niyang makita ng kanyang anak si Elliot kung ano siya ngayon.


    Pagkatapos ng maikling pag-aalingan, nadama ni Avery na ang kanyang anak na babae ay dapat


    na ngayong makayanan ang gayong makatotohanang pagkabi.


    “Oo!” Wng pagdadwang-isip na sagot ni La.


    Huminga ng mlim si Avery at itinutok ang camera kay Elliot na nasa hospital bed.


    Idint ni La ang kanyang mga mata, at nang makita niyang ang nasa kama ay ang kanyang ama,


    bi siyang napablas: “Ito ba ang tatay ko? Nanay! Paano naging ganito ang tatay ko?”


    Binawi ni Avery ang camera at itinuon ang Sarili: “May sakit ang tatay mo. Hindimang siya nagising,


    ngunit hindi siya makapagsalita. Ang sinabi sa iyo ni Reba noon ay pawang mali.”


    Parang gumaan ang ekspresyon ng mukha ni La, pero maslo pang umigting ang mga ky niya.


    – Mali ang sinabi ni Reba. Si Tatay ay hindi isang wng awa na tao.