Kabanata 349


    Kabanata 349 Sa kabng linya, mas hinigpitan ng kamay ni Elliot ang kanyang telepono.


    Makalipas ang khating oras, nakarating na siya sa ospital.


    “Ginoo. Foster, pasensya na. Hindi mailigtas ang anak mo,” sabi ng doktor. “Namatay si Miss Sanford


    dahil sa kalungkutan.”


    Naluluha si Rosalie habang nakatayo sa gilid. Hindi siya makapagsalita.


    May dng itim na bag ang ama ni Zoe na si Richard. Asul ang mukha niya. Nasa bag na hawak niya


    ang patay na fetus. .


    “Elliot, buti nang hindi mo nagawang parangn ang anak ko, gayunpaman, paano mo


    pahihintulutan ang isang tao na saktan ang apo ko?! Gaano ka mahirap!” tahol ni Richard.


    Sinulyapan ni Elliot ang itim na bag at sinabing, “Ibigay mo sa akin ang bata.”


    ho


    Ang kanyang damdamin para sa namatay na bata ay kumplikado, gayunpaman, ang kalungkutan ay


    hindi isa sa kan.


    Gayunpaman, ang pag-iisip na si Avery ang responsable sa pagkamatay ng mga bata ay nag-b sa


    kanya sa galit. Kasabay nito, ang isang bahagi sa kanya ay nagsasabi sa kanya na magsagawa ng


    paternity test sa fetus.


    “Hehe! Bakit gusto mo ang bata? Kaya mo bang buhayin ito?” Hinawakan ni Richard ang maliit na bag.


    “Hindi ka karapat dapat maging ama! Ang pag-ibig sa iyo ay ang pinakatangang pagkakamali na


    nagawa ng aking anak na babae sa kanyang buhay! Pinatay mo ang iyong anak! Kahit na ang batang


    ito ay bumalik bng isang multo, ito ay magmumulto sa iyo!”


    Masyadong nabalisa si Richard. Ang kanyang mga salita ay lumaking balisa sa bawat pagdaan ng


    segundo.


    Hindi nakatiis na marinig s ng bodyguard. Gusto niyang paghiwyin ang mga ito. Nagsimng


    magtkan ang dwanglaki.


    Sa sandaling iyon, sumigaw ang isang nurse m sa ward.


    “Si Dr. Shaw! Ang pasyente sa kama tatlumpu’t walo ay dumudugo!” Ang nurse ay tumakbo pbas ng


    ward, sumigaw para sa doktor. Kangan niya itong pangasiwaan ang sitwasyon.


    Napatingin si Elliot sa loob. Nakahiga si Zoe sa kama. Ang kanyang mukha ay may tisa, at siya ay


    mukhang patay.


    Hindi mapign ng puso ni Elliot na sumikip. Nakad siya papasok ng kwarto. Sinukat ng doktor ang


    dami ng dugong naw sa kanya, at pagkatapos ay sinuri ang kanyang presyon ng dugo. “Masyadong


    maraming dugo ang nawaw sa pasyente! Kangan nating itigil ang pagdurugo!”


    Si Avery ay nasa Tate Industries, at siya ay ginulo. Paminsan-minsan ay sumulyap siya sa kanyang


    telepono, tinitingnan ang mga mensahe o tawag.


    Anong nangyari kay Zoe? Hindi niya m.


    Matapos maghintay sa buong umaga upang makita kung ang bata ay nabubuhay o hindi, siya ay


    nababah para sa isang sagot. Dapat may balita na ngayon.


    Magaling kaya ang bata? Kung hindi, bakit hindi siya tinawagan ni Elliot at tinanong siya? It would be


    the best kung mabubuhay ang bata. Ayaw niya ng gulo.All rights ? N?velDrama.Org.


    “Avery, lunch na tayo!” Sigaw ni Mike, tink ang pinto ng opisina niya.


    Umiling si Avery. “Hindi ako nagugutom, sige na!”


    “Kung ganoon, ibabalik ko ang pagkain para sa iyo. Ano pakiramdam mo kumain?” nag-alang


    tanong ni Mike.


    “Anumang bagay!”


    “Ano ang nangyayari? Mukhang down ka.” Lumapit si Mike sa kanya. Hinawakan niya ang kanyang


    noo gamit ang kanyang kamay. “Nlagnat ka ba? Sino ang nang-asar sayo?”


    Tumingin si Avery kay Mike at inbas ang kanyang pag-ala. “Kaninang umaga tinawag ako ni


    Rosalie sa ngn ni Zoe. Naka-set up na ako.”


    Tapos, tumunog ang phone niya sa table niya.


    Kinuha niya ang phone niya at nakita niyang tawag iyon ni Elliot. Sumikip ng mahigpit ang puso niya.


    Sinagot niya ang tawag. Narinig niyang sinabi ni Elliot, “Avery, kangan ko bang hanapin ka o pupunta


    ka sa ospital?”


    Mukha siyang kalmado, ngunit ang kalmado ay nakatatak sa lim ng nakakatakot na emosyon.


    Ayaw ni Avery na pumunta siya, ni hindi niya gustong pumunta sa ospital para hanapin siya. Ayaw


    niyang makita siya!


    “Hindi ko itink si Zoe. Noong mga oras na iyon, gusto kong umalis, ngunit hindi niya ako pinayagang


    umalis, kaya tinalikuran ko siya sa kanyang braso. Hindi ko siya tink! Siya ay nahulog sa kanyang


    sarili!” Nam si Avery. Pagtatanggol niya sa sarili niya.


    “Sinasabi mo ba sa akin na bukod kay Zoe, mali ang nanay ko athat ng nasa bahay?” Parang


    mmig ang boses ni Elliot.


    Ngumisi si Avery sa kanyang puso. Naw siya sa kanyang emosyon. “So, what if tink ko siya?


    Ipaghihiganti mo ba siya?”