Kabanata 347
Kabanata 347 Nagsimng mag-isip ng mabuti si Elliot tungkol sa kanyang sinabi, ngunit sumakit ang
kanyang ulo. Hindi siya makapag-isip nang mapayapa.
Kalimutan mo na iyon!
Kahit anong sabihin niya, ayosng kung narinig ni Zoe.
Pakiramdam ni Zoe ay parang may tumama sa kanyang ulo! Parang dahan-dahang hinih ang isip
niya! Bagama’t ayaw niyang tanggapin ang kakayahan ni Avery ay mas mahusay kaysa sa kanya, w
siyang pagpipilian kundi gawin iyon.
Si Avery ang huling estudyante ni Propesor Hough! Ang hindi klang doktor na nag-opera kay Shea
ng dwang beses ay siya rin! Siyang ang wng gusto kay Elliot. Hindi iyon mangyayari kung
ibang tao!
Kaya,hat ng natanggap niya m kay Elliot ay smat kay Avery. Kung ihahayag ni Avery ang
katotohanan kay Elliot bng araw, gagawin niya anghat ng mayroon siya ngayon.
Kaagad, napunta siya m sa nangingibabaw tungo sa pagiging masunurin. Kinangan niyang
mabilis na sumubok at makaisip ng paraan para iikot ang mga mesa.
Pagkatapos ng almusal kinaumagahan, sinamahan ni Zoe si Rosalie sa palakad sa hardin.
“Tita Rosalie, sinabi sa akin ni Elliot ang dahn kung bakit niya kinans ang aming engagement
nang tumawag siya sa akin kahapon,” sabi ni Zoe.
Nakonsensya si Rosalie, kaya’t may apologetic expression sa mukha niya.
“m mo ba kung nasaan siya kahapon ng umaga?” Ngumiti ng mapait si Zoe at bumuntong hininga.
“Kasama niya si Avery.”
“Oh! Anong kak-kbot na bagay!” Nagsalubong ang ky ni Rosalie.
“Sinabi sa akin ni Elliot na mahal pa rin niya si Avery, kaya hindi siya maaaring maging engaged sa
akin.” Namum ang mga mata ni Zoe. “Buong gabi akong nag-iisip. Hindi ko sinisisi si Elliot. Ako ang
pinilit na sumama sa kanya. Masaya akong ipinanganak ang kanyang anak, at umaasa ako na siya rin
ay makatagpo ng kaligayahan.”
This text is property of N?/velD/rama.Org.
Hindi inaasahan ni Rosalie na si Zoe ay isang mapagpatawad at mapagbigay na tao.
“Tita Rosalie, pwede mo ba akong tulungang makuha si Avery? Kung ako mismo ang tatanungin sa
kanya, hindi siya pupunta.” Ibinaba ni Zoe ang kanyang tingin. “Gusto kong siyang makausap. Basta
maganda ang pakikitungo niya kay Elliot, aalis na ako.”
Hindi makatanggi si Rosalie sa kahilingan ni Zoe.
Makalipas ang isang oras, nagpakita si Avery ng Fosters.
Noong una ay ayaw sumama ni Avery, ngunit pinapunta siya ni Rosalie. Hindimang ang ina ni
Rosalie Elliot, ngunit siya rin ay nakatatanda kay Avery. Hindi siya kayang tanggihan ni Avery.
Matapos iparada ang kanyang sasakyan sabas mismo ng mansyon, pumasok siya sa looban.
Sa isang sulyap, mbo niyang masasabi na si Zoe ang nakatayo sa lim ng puno. Nang makita siya
ni Zoe ay agad siyang npitan.
“Avery, mag-usap tayo!” Tumayo si Zoe sa kanyang harapan at matapat na sinabi, “Ako ang humiling
kay Tita Rosalie na pumunta ka.
Tumalikod na si Avery, gustong umalis, pero hinawakan ni Zoe ang braso niya. Pinign niya si Avery
na umalis.
“Avery! Ninakaw mo anglaki ko, kaya nahihiya kang makita ako ngayon, di ba?” Ngumisi si Zoe. “I’m
such a failure! Niyakap man ako ni Elliot sa gabi, ang pangn na ibinubulong niya ay sa iyo, ngunit
ang Diyos ay mabait sa akin. Binigyan niya ako ng anak ni Elliot. Ang aking anak ay napakalusog, hindi
katd mo- isang tla.”
Mariin na ikinuyom ni Avery ang kanyang mga kamay sa mga kamao. Nanginginig ang boses niya,
“Sino ang tinatawag mong tanga?
“Ang iyong anak nalaki! Nag-aaral siya sa isang special needs school, tama ba? Kung hindi siya
tanga, ano siya? Kahit m ni Elliot na anak niya ito, hindi niya ito hahayaang manahin ang negosyo
ng pamilya. Ang taong magmamana ng kayamanan ni Foster ay magiging anak ko!” Hinaplos ni Zoe
ang kanyang tummy at tinignan si Avery ng masama
Kinagat ni Avery ang kanyang mga ngipin, nag-ab ang galit sa kanyang mga mata.
Ang huling straw ng kanyang sensibilidad ay nagsabi sa kanya na umalis, mabilis. Gayunpaman,
hinawakan ni Zoe ang kanyang mga kamay, pinipign siyang umalis.
“Pakawn!” Pilit na inalog ni Avery si Zoe. “Ah!” Bing natumba si Zoe, natamaan ang stone table
sa likod niya!