Kabanata 137


    Kabanata 137


    “Happy New Year, Avery,” sabi ni Elliot habang itinaas ang kamay para punasan ang mga luha sa mukha


    ni Avery.


    Napaatras ng mking hakbang si Avery pyo sa kanya.


    “Alis na ako, Elliot,” mmig na sabi niya.


    Bago pa makapag-react si Elliot, tinanggal na ni Avery ang diamond ring sa kanyang daliri.


    “Hindi ko matatanggap ito,” sabi ni Avery habang isinilid ang singsing sa bulsa ng kanyang jacket.


    “Mahal kita, pero hindi ko na kaya.”


    Inangat ni Avery ang kanyang ulo habang tumutulo ang mga luha sa kanyang pisngi.


    “Mayroon kang mgarawan ng babaeng iyon sa iyongputer at sa iyong telepono. Sigurado akong


    nasa puso mo rin siya. Inaamin ko na mabait ka sa akin, pero mas mahal mo siya. Hindi kita pipilitin na


    ipaliwanag ang iyong sarili, at hindi rin kita pipilitin na isuko siya… Dahil m kong magiging aksaya ng


    oras anghat,” sabi ni Avery.


    “Tapos na!”


    Hindi ito para sa tkayan.


    Content (C) N?v/elDra/ma.Org.


    Ipinam ni Avery kay Elliot ang kanyang desisyon.


    Natign si Elliot sa kinauupuan, at puno ng hindi paniniw ang kanyang mga mata.


    Maayos naman anghat bago ito.


    Si Avery ay nagluluto para sa kanya araw-araw at natutulog sa kanyang mga bisig tuwing gabi…


    Ak niya habang buhay sng magmamahn.


    Kan siya nagpasya na makipaghiwy sa kanya?


    Wng ideya si Elliot.


    Maaaring pagkatapos ng Pasko, o maaaring mas maaga kaysa doon.


    “Ako ay mpit ng umalis. Kumuha ako ng abogado para sa mga paglilitis sa diborsyo. Kokontakin ka


    niya pagkatapos ng bakasyon,” sabi ni Avery habang pinupunasan ang mga luha sa kanyang mukha.


    Patuloy siyang lumayo sa kanya, pagkatapos ay sinabing, “Huwag na tayong magkita, Elliot. Huwag mo


    akong kontakin. Magpanggap nang tayo na parang hindi tayo nagkita!”


    Naikuyom ni Avery ang kanyang mga kamao at sinubukang pign ang kanyang mga luha.


    Na-curiousng siya sa unang pagkakataon na nakita niya ang mgarawan ng babaeng iyon sa


    computer ni Elliot.


    Gayunpaman, ang makita sng muli sa kanyang telepono ay ang huling dayami para sa kanya.


    Ang tanging mgarawan sa telepono ni Elliot ay ang mgarawan ng babaeng iyon.


    Hindi na nakatakas si Avery sa malupit na katotohanan.


    Anglaking mahal niya ay may ibang babae sa puso niya.


    Pumara si Avery ng taksi sa tabi ng kalye.


    Bago siya sumakay sa taksi, hindi niya napign ang sarili na lumingon.


    Gayunpaman, wng iba kundi ang malungkot na simoy ng tamig sa likuran niya.


    Hindi siya sinundan ni Elliot.


    Katd ng naisip ni Avery.


    Gaano man niya sinubukang kausapin si Elliot tungkol sa babae, hinding-hindi ito magsasabi sa kanya


    ng anuman, at nakita niyang imposible nitong ibigay ang babae para sa kanya.


    Ang mga luhang pinipign ni Avery ay bumagsak sa kanyang pisngi na parang sumabog na dam.


    Sumakay siya sa taksi, pagkatapos ay sinabi sa driver ng taksi sa paos na boses, “Dalhin mo ako sa


    airport.”


    Nakaalis na si Laura sa kanyang apartment at hinihintay si Avery sa airport d ang kanng mga


    bagahe.


    Magkakasama sng dwa na aalis sa lungsod sa loob ng dwang oras.


    Bumilis ang taksi sa buong gabi sa mga wngman na kalye.


    Habang pinagmamasdan ni Avery ang pagkip ng skyline ng lungsod sa bintana, bumuhos sa kanyang


    isipan ang mga  ni Elliot.


    Anghat ay nadama na totoo, ngunit napaka-ethereal.


    Nadurog ang kanyang puso, at wng tigil sa pag-agos ang kanyang mga luha.


    Naramdaman ni Avery ang bing pagkirot ng kanyang tiyan habang sinisipa ang mga sanggol.


    Ang mga anak na ibinahagi niya kay Elliot ay pitong buwan na ngayon at mpit nang ipanganak.


    Nakakahiya na hindi na s magkikita ng kanng ama.


    Makalipas ang apat na taon, s tres na ng umaga nang may liwanag na tumango sa madilim na master


    bedroom sa Foster mansion.


    Imint ni Elliot ang kanyang mga mata at kinuha ang kanyang telepono m sa nightstand.


    Nang makita niyang tawag iyon ni Professor Hough ay agad niyang sinagot.


    “Elliot…”


    Mahina ang boses ng professor sa kabng linya.


    “K-Natatakot ako… W na akong masyadong oras… Ang bagay na napag-usapan natin… Ipapaubaya


    ko na sa iba… Isang estudyante ko… H-Ang pangn niya ay…”


    Ang sumunod ay ang tunog ng isang katawan na bumagsak sa lupa.


    Tumalon si Elliot m sa kama at naramdaman ang paglubog ng kanyang puso sa isang nagyeyelong


    kaliman.


    Wng sumasagot kahit ng beses niyang tawagin ang pangn ng propesor.


    Makalipas ang isang oras ay nakatanggap siya ng tawag m sa assistant ng propesor.


    “Ginoo. Foster, ikinalulungkot kong ipam sa iyo na si Propesor Hough ay namatay m sa isang


    mlang sakit. Napansin ko na ang huling tawag niya ay sa iyo, kaya naisip kong dapat mong


    mman.”