Kabanata 130
Kabanata 130 Sa restaurant, inpag ni Laura sa mesa ang mga natapos na pagkain. “Sumama ka sa
akin sandali, Avery,” tawag ni Laura sa kanyang anak. Sinundan ni Avery ang kanyang ina at nakad
patungo sa banyo.
“Nag-away ba kayo ni Elliot?” tanong ni Laura.
“Ganun ba ka obvious?” Sagot ni Avery, wng emosyon ang mukha.
Marahil ay dahil sa ng beses na siyang na-disappoint kaya naging manhid siya sa pakiramdam na
“Ay. Para kayong mag-asawa na nasa bingit ng hiwyan,” ani Laura. “Yung expression ng mga mukha
mo, ganyan tga ang itsura namin ng tatay mo noong pumunta kami para pumirma ng divorce
mga papel.”
Hindi napign ni Avery ang mapait na tawa.
“Hindi namin napag-usapan ang hiwyan. Kayang… Tungkol sa pagkakaroon ng mga anak… Hindi
natin ito mapag-usapan.”
“Nakita ko. Hindi pa rin ba siya payag na magkaanak? Sinabi niya ba kung bakit?” Umiling si Avery at
sinabing, “May depresyon siya. Sa tuwing iniisip ko iyon, sinasabi ko sa aking sarili na huwag mag-isip
sa mga bagay-bagay.”
“Ang kawawang bagay na iyon.” Napabuntong-hininga si Laura. “Ano ang silbi ng pagkakaroon nghat
ng pera? Ang iyong kalusugan ay mas mahga kaysa anupaman. Sa tingin ko mas mayaman kami
kaysa sa kanya sa bagay na iyon.”
“Iyon ay dahil hindi mo m kung gaano siya kayaman,” nakangiting sabi ni Avery, pagkatapos ay
hinawakan ang kamay ng kanyang ina at sinabing, “Smat sa pagluluto, Inay!”
“Wag mo nang banggitin. Gusto ko sanang magluto para sa iyo araw-araw, ngunit sigurado akong ang
chef sa mansyon ay mas mahusay na magluto kaysa sa akin.”
“Gaano man s kasarap, wng sinumang luto ang mas nababagay sa pasa ko kaysa sa iyo,”
nakangiting sabi ni Avery. “Tara kain na tayo!”
“Kumain ako sa bahay bago ako nakarating dito. At saka, nawn ako ng gana sa nakikita ko sa mga
mukha mo,” pang-aasar ni Laura. “Pauwi na ako. Itigil ang pakikipag-away sa kanya. Hindi namin
kayang masaktan siya.”
“Huwag kang mag-la, Inay! Ako na mismo ang haharap sa kanya.”
Matapos paalisin ang kanyang ina, bumalik si Avery sa kanyang upuan sa mesa.
Nasa harap niya ang isang to ng bintan na hipon.
Si Elliot ang nagbt ng mga ito para sa kanya.
“Ang galing mo manghampas ng mga babae, di ba?” Sabi ni Avery, saka pumulot ng hipon at itink sa
bibig niya.
“Ako ang kadsang tinatamaan,” matapat na sagot ni Elliot.
Halos mabulunan si Avery sa pagkain niya.
“Isang karangn ang kumain ng hipon na bintan mo gamit ang iyong mga kamay.”
“Maganda kung pgi kang ganito, Avery.”
Huminga ng mlim si Avery at pinign ang negatibong emosyon.
“Susubukan kong huwag makipag-away sa iyo m ngayon,” malumanay niyang sabi, pagkatapos ay
idinagdag pagkatapos ng maikling paghinto, “Pupunta ako sa Christmas concert sa campus sa susunod
na linggo. May ginagawa ka ba sa kumpanya?”
“We do, pero hindi ako pupunta.”
“Totoo yan. Dapat mong gaan ang iyong mga binti.”
Kinuha ni Avery ang isang piraso ng hipon, isinawsaw ito sa ng sarsa, pagkatapos ay inalok ito kay
Elliot.
Natign siya saglit, saka binawi ang mgabi.
Nakaramdam siya ng mainit at mbong pakiramdam sa loob niya matapos kainin ang hipon na
pinakain sa kanya.
Ang maayos na kapaligiran sa pagitan n ay naging takip sa kanng naunang hindi pagkakasundo.
“Nagpe-perform ka ba?” tanong ni Elliot.
“Syempre! Ito na ang huling Christmas concert ng college life ko.”
“Nakita ko. Gusto kong pumunta,” wng pakim na sabi ni Elliot.
Natign si Avery.
“Paano ka papasok? Bawal din kaming mag-imbita ng pamilya!”
“Mayroon akong mga paraan.”
Tiningnan ni Avery ang stoic na mukha ni Elliot at nakaramdam ng biang pagkaluwag.
“I guess totoo yun. Gamit ang iyong pera, ang kangan mong gawin ay mag-abuloy ng
gusali. Kalimutan ang tungkol sa konsiyerto, mmang na hahayaan ka rin nng sumilip sa mga
babaeng dorm.”
Inangat ni Elliot ang ulo niya at tinitigan si Avery.
Siya ang nagsabi na titigil na siya sa pakikipag-away sa kanya.
Dumating ang Pasko sa isang kisap-mata.
N?velD(ram)a.?rg owns this content.
Umalis si Avery sa campus sa umaga, at bumangon si Elliot sa kama pagkaalis niya
ang bahay.