Kabanata 128


    Kabanata 128


    Marahas na inalis ni Avery ang pagkakahawak ni Wanda sa braso niya.


    Nakla niya ang kotse na kay Elliot at humakbang ppit dito.


    Nang bumukas ang pinto sa driver’s side, lumabas ang bodyguard at diretsong sinugod si Wanda.


    Natakot si Avery na sasampalin niya si Wanda.


    Sumugod siya sa gilid ng bodyguard at pinign siya.


    N?velD(ram)a.?rg owns this content.


    “Huwag mo siyang hawakan! Kamamatayng ng anak niya. Naturalng na maging emosyonal siya.


    “Ha… Hindi ka pa yata natataboy sa pamilya ng Foster! Ang galing mo manligaw ng mgalaki


    noh?” panunuya ni Wanda.


    Itinaas ng bodyguard ang kanyang braso bng paghahandang sasampalin si Wanda sa mukha.


    Muli siyang pinign ni Avery at sinabing, “Bumalik ka sa kotse. Papasok ako pagkatapos makipag-usap


    sa kanya.”


    Isang nakakatakot na titig ang binaril ng bodyguard kay Wanda, na nagbab sa kanya na huwag


    magay ng daliri kay Avery.


    Naramdaman ni Wanda angmig na dumaloy sa kanyang gulugod, ngunit kangan niyang tiisin iyon.


    Ngayong patay na ang kanyang anak, kangan niyang manatiling buhay!


    Iyonng ang paraan para maipaghiganti niya si Cassandra.


    Nang bumalik ang bodyguard sa kotse, nilingon ni Avery si Wanda at sinabing, “Sabihin mo kung ano


    ang gusto mo tungkol sa mamamatay-tao, ngunit huwag kang mangahas na dalhin ang aking ama! Ikaw


    ang unang taong hahabulin niya kung siya ay babalik m sa mga patay. Binigyan mo ang iyong kapatid


    ng posisyon sa kumpanya ni Tatay at nilustay ang tatlong daang milyong dolyar sa loob ng ng taon…


    Sisiguraduhin kong babayaran mo ang bawat sentimong kinuha mo sa kanya!”


    “Trabaho iyon ng kapatid ko. Ano ang kinman nito sa akin? Ak mo ba gusto kong mabangkarote


    ang pamilya Tate?!” Napakunot-noo si Wanda. “Lahat ng mga taon na iyon ay kasama ko ang iyong


    ama. Sa tingin mo ba gagawin ko yun sa kanya?!”


    ? “Sinasabi mo iyan, pero ginagamit mo pa ang perang ninakaw ng kapatid mo para ipambuhay sa ibang


    bansa. I doubt na babalik ka pa dito kung hindi dahil sa pagkamatay ni Cassandra!”


    Nam ang mukha ni Wanda sa galit.


    “Sinabi sa akin ni Shaun anghat!” sigaw niya. “Ikaw mismo ang kumuha ng Super Brain program ng


    tatay mo! Sinabi ni Shaun na ang iyong ama ay gumastos ng daan-daang milyong dolyar upang bumuo


    ng programa. Anong karapatan mong parusahan ako?!”


    “Siyempre, may karapatan ako,” sagot ni Avery. “Ang mga bagay na mayroon ako ay ibinigay sa akin ng


    aking


    A


    ama, ngunit nagnakaw ka sa kanya! Puro kayong mga magnanakaw! Sisiguraduhin kong iuubo ng


    kapatid mo ang bawat huling sentimo na kinuha niya kay Tatay. Sisiguraduhin kong mabubulok siya sa


    kulungan!”


    Ang presyon ng dugo ni Wanda ay tumataas, ngunit w siyang salita upangbanan.


    Ang tanging magagawa nang niya sa huli ay panoorin si Avery na sumakay sa kotse at bumibilis.


    Sa sandaling isinara niya ang pinto ng kotse, mabilis na inayos ni Avery ang sarili.


    Lumingon siya kay Elliot at nagtanong, “Anong ginagawa mo rito?”


    Inabot sa kanya ni Elliot ang isang bote ng tubig at sumagot, “m kong darating si Wanda. Natakot ako


    na baka awayin ka niya.”


    “Ganun ba ako kahina?” Tanong ni Avery habang umiinom ng tubig.


    “Nagay kamang ng isang mkas na harapan sa harap ko,” mahinang sagot ni Elliot.


    Pinandtan siya ni Avery, saka sinabing, “Nagugutom ako. W akongkas para makipagtalo.”


    “Dapat ba tayong kumain sabas?” mungkahi ni Elliot. “Ano ang nararamdaman mo?”


    “Anything’s fine,” sabi ni Avery, pagkatapos ay may bing pumasok sa isip niya at idinagdag niya,


    “Parang gusto kong kumain ng luto ng nanay ko.”


    “Dapat ba tayong pumunta sa lugar ng mama mo?”


    Napatingin si Avery sa mga binti ni Elliot, pagkatapos ay sinabing, “Kalimutan mo na ito! Ang gusali ay


    hindi naa-ess sa wheelchair. Hindi ito magiging komportable para sa iyo.”


    “Maaari tayong umuwi at kunin ang tungkod.”


    “Kung uuwi tayo, baka sa bahay nang tayo kumain. Bakit mo ako gustong pumunta sa nanay ko?”


    “Sabi mo gusto mong kainin ang luto ng nanay mo.”


    “Sinasabi kong yan.”


    Hindi inaasahan ni Avery na seseryosohin niya ang mga sinabi nito.


    Nbas ni Elliot ang phone niya at tumawag.


    ?Napatingin si Avery sa kanya at nagtaka kung sino ang tumatawag.


    ng saglit pa, narinig ang boses ni Laura sa kanyang telepono. “Kamusta? Elliot?”