Kabanata 122


    Kabanata 122


    “Ako mismo ang humaharap dito,” sagot ni Elliot sa isang patag na tono. “Gayunpaman, maaari mo


    akong tulungan kung nag-ala ka.”


    Pakiramdam ni Avery ay naghukayng siya ng sariling libingan.


    Siyempre, mag-ala siya kung si Elliot ang mag-isa na asikasuhin ang kanyang mga pangangangan


    sa kalinisan, ngunit ano ang pagkakaiba sa pagitan ng pagpapaligo niya sa kanya, at ng pagligo niya


    kasama niya?


    Pumasok s sa kwarto, at isinara ni Avery ang pinto sa likuran n.


    “Pwede mo bang ipasa sa akin ang tungkod, please?” Tanong ni Elliot sa mlim at mahinang boses.


    N?velD(ram)a.?rg owns this content.


    Tatanungin pa sana siya ni Avery kung nasaan ang tungkod nang makita niya ito at iniabot sa kanya.


    Hinawakan ni Elliot ang kanyang tungkod at ginamit ito bng suporta habang nagpupumis siya


    pbas ng wheelchair.


    “Ayos kang ba?” gt na tanong ni Avery.


    “Ayosng ako. Naliligo ako mag-isa nitong mga nakaraang araw,” sagot ni Elliot na may halong


    katatawanan sa boses. “Natakot ba kita?”


    Nam si Avery, pagkatapos ay sinabing, “Sinasadya mo ba akong ginugulo?”


    “Gusto kong makita ang reaksyon mo,” sabi ni Elliot, saka pumunta sa banyo.


    Nag-ala pa rin si Avery at nauwi sa likod niya.


    Huminto si Elliot, pagkatapos ay nagtanong, “Babantayan mo ba ako?”


    Umiling muna si Avery, pagkatapos ay galit na galit na tumango at sinabing, “Medyo nag-ala ako…


    Kaya mo bang mag-alis ng pantalon mo? Hindi mo ba kikiskisan ang mga sugat mo?”


    “Ang mga pantalong ito ay medyo maluwag, kaya mas madaling hubarin,” paliwanag ni Elliot.


    Tumango si Avery bng tugon.


    Para bang umaasa sa kanya, tinanggal ni Elliot ang kanyang sinturon at akmang huhubarin ang kanyang


    pantalon sa kanyang harapan.


    Png-p ang mukha ni Avery.


    Napaatras siya ng ng hakbang, pagkatapos ay sinabing, “Mas mabuting maghintay ako sa


    labas! Sumigaw ka kung kangan mo ng tulong.”


    Nagmamadali siyang lumabas ng banyo at isinara ang pinto.


    Napabuntong-hininga siya at gusto nang lumayo, ngunit natatakot siya na baka humingi ito ng tulong. Sa


    sandaling iyon, kumatok si Mrs. Cooper sa pinto ng kwarto at pumasok na d ang damit ni Avery


    sa kanyang mga bisig.


    “Naliligo ba si Master Elliot, Madam?”


    Tumango si Avery at kinuha ang damit kay Mrs Cooper.


    “Karaniwan ba siyang naghuhugas mag-isa?”


    “Ginagawa niya! Hindi siya kanman humihingi ng anumang tulong.”


    “Matigas ang ulo niya,” ungol ni Avery.


    “Mas matigas ang ulo ni Master Elliot, di ba? Maaari itong maging isang kapus-pd na


    katangian. Pinipilit niyang harapin anghat ng mag-isa kahit gaano pa kahirap ang mga bagay,” sabi ni


    Gng. Cooper.


    Buong pusong sumang-ayon si Avery, “I sometimes hate that about him.”


    “Huwag mo siyang kamuhian,” sabi ni Mrs. Cooper, pagkatapos ay binawi ang ngiti sa kanyang mukha at


    idinagdag, “Hindi ko m kung ano ang pinagdaanan ni Master Elliot sa nakaraan, ngunit sa masasabi


    ko, siya ay napakabait.laki.”


    mabait?


    Ito ay hindi eksakto ang pinaka-angkop na salita upang rawan si Elliot Foster.


    Gayunpaman, hindi rin tama na tawagin siyang hindi mabait.


    Ipinagpatuloy ni Mrs. Cooper, “Sinabi ng doktor na ang mga dumaranas ng depresyon ay kadsang


    pinakamabait na tao,”


    “Na-depress siya?” Nakataas na ky na tanong ni Avery.


    Tumango si Mrs. Cooper at sumagot, “Isang linggo siyang umiinom ng antidepressant.”


    Bumigat ang puso ni Avery nang maramdaman niyang hindi niya nakla ang totoong Elliot Foster.


    Siya ay malupit ngunit mahina, at wng puso ngunit matiyaga.


    Pagkatapos ng kanyang shower, lumabas si Elliot m sa banyo na nakasuot ng puting bathrobe sa


    tulong ng kanyang tungkod


    Nang lumapit si Avery para tulungan siya, napansin niya ang basa nitong buhok at nagtanong, “Paano


    mo hinuhugasan ang iyong buhok?”


    “Nakaupo.”


    “Oh, magpapatuyo ako ng buhok mo,” sabi ni Avery, saka kinuha ang blow dryer m sa banyo.


    Habang tinutuyo niya ang kanyang buhok, tahimik na umupo si Elliot at hindi gumw ng kmnan.


    Gusto ni Avery na huminto ang oras sa sandaling iyon.


    Bing humawak ang kamay ni Elliot sa kanyang pulso.


    “Ito ay tuyo,” sabi niya.


    “Oh, tama,” sabi ni Avery habang natla siya at pinatay ang blow dryer.


    M sa gilid ng kanyang mata, napansin niyang may dugong tumutulo sa mga benda sa binti nito.


    “Kangan mong ayusin ang iyong mga sugat. Kukunin ko ang first aid kit.”


    Ibinalik ni Avery ang blow dryer sa banyo, pagkatapos ay nagmamadaling bumaba para tanungin si Mrs.


    Cooper ng first aid kit.