Kabanata 108


    Kabanata 108 Ang vi ay matatagpuan sa khati ng burol.


    May paliko-liko ngunit makinis na daan na nagsisim sa ibaba ng burol na dumiretso sa vi.


    M roon, gayunpaman, wng mga daan patungo sa tuktok ng burol.


    Madilim na nang simn ni Elliot ang kanyang palakbay m sa vi.


    Gamit ang kanyang sh bng tanw, nagmamadali siyang umakyat sa burol.


    Nag-ala siya para sa kaligtasan ni Avery.


    May masamang intensyon si Charlie pagdating kay Avery, at natakot siya sa maaaring mangyari sa


    kanya kung huli na siya.


    Hinding-hindi niya papayagan si Avery na pumuntang mag-isa kung m niya ang masasamang no


    ni Charlie.


    Makalipas ang khating oras at nakahinga ng maluwag si Elliot, ngunit w iyon kumpara sa


    impyernong pinagdadaanan ng kanyang mga paa.


    Inutusan siya ng kanyang doktor na huwag gumawa ng anumang extraneous activities sa susunod na


    anim na buwan.


    Pinayaganng siyang makad ng normal at hindi rin sa mahabang panahon.


    Ang mga aktibidad td ng hiking na nakakapagod ang mga tuhod ay w sa tanong at nagdad ng


    matinding panganib.


    Hinahampas ng mmig na hangin ang mga dahon ng mga puno sa dilim.Content (C) N?v/elDra/ma.Org.


    Napilitan si Elliot na huminto nang maramdaman niya ang matinding sakit sa ibabang bahagi ng kanyang


    katawan.


    Sinubukan niyang tawagan ang kanyang bodyguard, ngunit w pa ring signal.


    Kaya niyang bumaba ng burol. Ang kauntingkas na natitira niya ay magbibigay-daan sa kanya na


    gawin iyon.


    Ang pag-iisip ay naho sa kanyang isipan nang kasing bilis ng paglitaw nito.


    Pinkas niya ang kanyang kakngan sa ginhawa at nagpatuloy sa pag-akyat sa burol.


    Kinangan niyang hanapin si Avery at dalhin siya nang ligtas pababa ng burol.


    Sa sandaling iyon ay naaksidente si Elliot…


    Hindi na siya kayang suportahan ng masakit na mga binti kaya nawn siya ng bnse at napaatras.


    Sa pagbagsak niya, hindi niya inisip ang takot na nararamdaman niya, ni hindi niya naisip ang


    kamatayan. Ang tanging nasa isip niya ay ang mukha ni Avery.


    Ang kanyang ngiti, ang kanyang mga luha, ang paraan ng pagkunot ng kanyang mga ky kapag siya ay


    nagagalit, ang kanyang kalmadong kalmado…


    Si Avery anghat


    Natatakotmang siya sa pinakadulo, nang maisip niya kung ano ang maaaring gawin sa kanya ni


    Charlie Tierney!


    Siya ay nahulog sa isang napaklim na hukay ng kadiliman.


    Ang matatalim, mapurol na mga hampas na umalingawngaw sa kanyang mga tainga ay ang mga tunog


    ng kanyang paghampas sa matitigas na bato at mga sanga.


    W siyang ideya kung ano ang nahuhulog sa kanya, ni hindi niya m kung ganito ang kanyang


    sasalubungin ang kanyang kapahamakan.


    “Elliot! Naririnig mo ba ako? Elliot Foster!” Sumigaw si Avery sa tuktok ng kanyang mga baga sa tahimik


    na kadiliman. “Hindi ako umakyat diyan! Elliot! Nandito ako!”


    “Pupunta kami para sa iyo, boss!” sigaw ng bodyguard ni Elliot. “Sabihin mo kung narinig mo


    kami! Magsalita ka! Susunduin ka namin!”


    Ang kanng mga tawag ay sinalubong ng wng anuman kundi isang nakakabagabag na simoy ng


    hangin at nakakatakot na katahimikan.


    Habang lumkad si Avery, maslo siyang natakot.


    Imposibleng matarik angndas paakyat sa burol!


    Nakatayong siya m sa pagkakahawak sa braso ng bodyguard.


    Habang nagpapagaling pa ang mga paa niya, bakit pupunta si Elliot sa ganitong lugar?!


    Bakit siya malakas loob?!


    Paano kaya niya?


    Nagsbasan ang mainit na luha sa gilid ng mga mata ni Avery.


    “Elliot!” sigaw niya sa mga humihingal na hikbi.


    Naramdaman ng bodyguard na pinapabagal ni Avery ang kanyang pag-usad, kaya napailing siya at


    sinabing, “Teka


    ?dito. Hahanapin ko siya!”


    Saka siya tumalikod at nagpatuloy sa palakad paakyat sa burol.


    Pinunasan ni Avery ang mga luha sa kanyang mukha at ipinagpatuloy ang kanyang palakad sa


    mahirap nandas.


    Hindi siya makatayo at wng magawa!


    Imposible!


    Kangan niyang mahanap si Elliot!


    Kangan niyang sabihin sa kanyang sarili na hindi siya umakyat sa burol na iyon! Kangan niyang


    sabihin sa kanya na, kahit na pumunta siya doon, hindi siya dapat kumuha ng ganoong mking


    panganib na sundan siya!


    Hindi ba siya isang matalinong tao?


    Saan napuntahat ng katalinuhan niya?!


    Paano naman ang dahn niya?


    Naho ba anghat sa manipis na hangin?! Ang mga luha ni Avery ay lumabo ang kanyang paningin


    habang siya ay nagpatuloy sa kanyang palakbay sa hindi m.