Kabanata 90


    Kabanata 90 Si Elliot ay pumayat nang husto, at ang kanyang orihinal na mahusay na natukoy na mga


    tampok ng mukha ay lumitaw na mas mlim at eleganteng.


    Exclusive ? content by N(?)ve/l/Drama.Org.


    Anong ginagawa niya dito? Siya ba ang misteryosong bisita?


    Umalis si Lucy matapos ang gawain.


    Nang makitang umalis si Lucy, napagtanto ni Avery na ang misteryosong panauhin ay si Elliot nga.


    Hindi ba siya nakahiga sa kama?


    Maayos na ba ang pakiramdam niya?


    Tumayo si Avery, hindi umimik o lumpit sa kanya.


    “Ginoo. Foster, ito ba ang babaeng hinahanap mo?” Tanong ng kinauukn kay Elliot.


    Tumango si Elliot. “Smat.”


    “You’re wee,” sabi ng kinauukn.


    Nakad si Elliot patungo kay Avery, tinitigan siya ng wng msakit na mga mata, at sinabing, “Mag-


    usap tayo.”


    “Mag-usap? Ano ang pag-uusapan?” Ibinaba ni Avery ang kanyang tingin; mmig ang tono niya.


    Hindi nagmamadali o naiinis si Elliot. Sa halip, hinawakan niya ang braso nito gamit ang mking kamay


    at hin siya pyo. Maraming tao sa likod ng entado, at hindi sigurado kung paano n pag-


    uusapan ang tungkol sa kan.


    Pag-alis sa backstage, inakay siya ni Elliot sa lobby at papunta sa VIP lounge. Isinara n ang pinto sa


    likuran n.


    Paos ngunit mkas ang boses ni Elliot. “Avery,yuan mo si Charlie. Kung ano man angyunin niya


    sa papit sa iyo, w siyang gagawing mabuti sa iyo.”


    Sinalubong ni Avery ang kanyang mga mata at sumagot, “Ayaw mo akong makipagtulungan sa kanya


    dahil gusto mong ibenta ko ang kumpanya sa iyo?”


    Gumulong ang Adam’s apple ni Elliot. Gayunpaman, bago niya makontra ang kanyang pahayag,


    nagpatuloy si Avery, “Hindi mo ba iniisip na masyado kang kuripot? Hindi nakakagt na nahihiya kang


    lumapit. Kung ako sa iyo, hinding-hindi ko aaminin na nag-alok ako ng isang daan at limampu’t limang


    milyong dolyar.”


    Isang bahagyang pamum ang lumitaw sa mapung mukha ni Elliot nang marinig ang panunukso


    nito. m niya kung paano siya magalit nang mabilis.


    “Pangnan mo ang iyong presyo.” Bumibigat ang kanyang paghinga, at paos ang kanyang boses.


    “Hehe. Nagpunta ka dito para pag-usapan ang negosyo sa akin?” Ngumisi si Avery, “Oo naman, pero


    ako


    hindi libre ngayon. Gawin natin bukas! Paano na?”


    Nakita siya ni Elliot na umalis, at muli niyang hinawakan ang braso nito.


    “Avery, sasabihin ko sa huling pagkakataon,” sabi ni Elliot, umubo ng ng beses. Paos ang boses niya


    habang panay ang paghinga niya. “Hindi ka tugma kay Charlie … Kung sa tingin mo ay napakaliit ng


    hga ng isang daan at limampu’t limang milyong dolyar, pangnan ang iyong presyo.”


    Hinarap ni Avery ang mmig na pinto, at natunaw ang kanyang disguised kabastusan.


    Htang may sakit pa siya, at w siya rito para sa isang agarang bagay. Bakit siya dumating? Hindi ba


    siya makapaghintay hanggang sa siya ay ganap na gumaling?


    Napapikit si Avery at tahimik na huminga ng mlim. Then, she simply mention a number,” Tatlong


    daang milyon. Gusto kong mamuhunan ka sa kumpanya at hindi ito bilhin!”


    Hindi naman sa totoong tatlong daang milyon ang gusto niya, pero gustong niyang makita ang


    reaksyon nito. Siya ang nagpilit sa kanya na mag-alok.


    “Okay,” wng pag-aalingan na sang-ayon ni Elliot, “pumunta ka at tanggihan si Charlie…”


    Bing tumalikod si Avery at pinutol siya, kumabog ang dibdib niya, “Baliw ka ba? May sakit ka ngayon,


    kaya hindi kita kakausapin! Bilisan mo at bumalik ka na!”


    “Mas mabuti na ang pakiramdam ko.” Medyo mahina na ang boses niya kaysa kanina, pero mas map


    ang mata niya.


    Naramdaman ni Avery na may mali at ngay niya ang kamay niya sa noo niya.


    Medyo mainit.


    IIUV


    Binawi niya ang kanyang kamay at napakahirap na sinabi, “Ikaw ba ay babalik sa iyong sarili, o


    kangan ko bang tawagan ang iyong bodyguard!” “Pumunta ka at tanggihan si Charlie.” Mukhang hindi


    niya ito naintindihan at ipinagpatuloy niya ang kanyang kahilingan.


    “Hindi ko siya tinatanggihan! Habang ginagawa mo ito, mas pinipilit kong huwag siyang


    tanggihan!” Namum ang mga mata ni Avery, at nagngangalit ang kanyang mga ngipin. “Elliot, w na


    akong awa sa iyo!”


    Nakita ni Avery ang bakas ng pagkabigo na kumt sa haggard na mukha ni Elliot. Pagkatapos,


    tumingin siya sa myo, binuksan ang pinto, at mabilis na umalis. Pabas ng silid, naramdaman ni


    Avery angmig ng hangin.