Kabanata 83


    Kabanata 83


    “Gusto ko tgang ibalik ang panahon, Nay,” bulong ni Avery. “W akong pakim kung mahirap


    tayo.”


    “Kahit anong mangyari, hindi solusyon ang pagtakas,” sabi ni Laura habang nakaupo sa tabi ng kanyang


    anak. “Kung hindi mo kaya ang kumpanya ng tatay mo, hayaan mo nang. Pging may mga


    pagkakataon na kumita ng pera, ngunit hindi mo maaaring talikuran ang iyong pag-aaral.”


    Sinulyapan ni Avery ang kanyang ina at hinaplos ang mga kulubot sa kanyang mukha, saka sinabing,


    “Hindi ako tatakas. Medyo pagodng ako.”


    “Magpahinga ka kung pagod ka. Nag-dinner ka na ba?”


    Umiling si Avery.


    “Hayaan mo akong maghanda ng isang bagay para sa iyo,” sabi ni Laura, pagkatapos ay pumunta sa


    kusina,


    s otso ng gabi, pumasok si Avery sa kanyang silid upang magpahinga habang si Laura ay umalis


    upang itapon ang basura.


    Nagsim itong umn.


    Ito ay hindi mabigat, ngunit ito ay isang patuloy na ambon.


    Hindi mapakali si Laura na makad pabalik sa itaas para kumuha ng payong, kaya’t nakas-loob siya


    sa n at tumakbo patungo sa dumpster.


    Itinapon niya ang basura sa basurahan at bumalik sa apartment.


    Iyon ang sandali na nakita niya ang isang silhouette na nakatayo sa harap ng pasukan ng gusali.


    Hindi niya ito napansin noong nagmamadali siyang lumabas kanina.


    Tumakbo pabalik si Laura patungo sa pasukan at sinulyapan ang matangkad na silhouette.


    Nagt siya nang makla niya ang mukha sa n.


    Basang-basa ang guwapong katangian nglaki, at ang kanyang kak-kbot na pagmamataas ay


    nahuhugasan sa kanal kasama ng tubig-n.


    “Elliot?!” blas ni Laura. “Anong ginagawa mo dito? Bakit ka nakatayo sa n?”


    Hinawakan niya ang braso ni Elliot at hin siya patungo sa entrance ng apartment.


    Binawi ni Elliot ang kanyang braso at sinabing, “Hindi ako papasok.”


    Sa huling pagkakataon na narito siya, binan siya ni Avery na huwag nang babalik dito.


    Kung pumasok siya ngayon, magagalit siya.


    “Bakit hindi? Nandito ka para kay Avery, tama ba? Hindi niya sinabi sa akin kung bakit siya naiinis, pero


    m ko na dahil nag-away kayong dwa,” sabi ni Laura.


    Itinaas ni Elliot ang kanyang kamay upang punasan ang n sa kanyang mukha, pagkatapos ay


    malinaw na sinabi, “Gusto kong humingi ng tawad sa kanya.”


    “Sumama ka sa akin, kung ganoon! Paano ka hihingi ng tawad dito? Hindi rin niya gustong makita kang


    basang-basa dito!” galit na galit na sabi ni Laura.


    Inihatid ni Elliot si Laura sa gusali, pagkatapos ay sinabing, “Natatakot akong hindi niya ako gustong


    makita sa iyong


    bahay.”


    “Kangan tgang mag-usap kayong dwa ng maayos! Hayaan mong kausapin ko si Avery!”


    Dahil hindi siya makumbinsi ni Laura, maaari nang niyang kumbinsihin ang kanyang anak.


    Pagpasok niya sa apartment, dumiretso siya sa kwarto.


    Napatalon si Avery sa kama nang makita ang basang damit ng kanyang ina.


    “Umun ba diyan? Bakit hindi ka nagd ng payong? Magkakasakit ka,” sabi ni Avery habang inaakay


    ang ina sa banyo. “Sige na at maligo ka na…”


    “Avery… Elliot’s outside,” sabi ni Laura habang hawak niya ang kamay ni Avery. “Nakatayo siya sa


    n. m ng Diyos kung gaano na siya katagal sabas, pero basang-basa na siya… Pinatay mo ba


    ang iyong telepono? Hindi mo ba siya papapasukin dito?”


    Natign si Avery.


    “Gusto daw niyang humingi ng tawad sa iyo, pero hindi siya sasama sa akin, kaya lumapit ako para


    ipam sa iyo,” napabuntong-hininga si Laura. “Bakit hindi mo siya kunin para makapag-usap kayo ng


    maayos dito?”


    Nagsimng kumabog ang ulo ni Avery sa sakit.


    “Ayokong makita siya. Kung handa siyang manan, hayaan mo siya!” sabi niya na nakakunot ang noo,


    pagkatapos ay iniba ang usapan at sinabing, “Ikukuha kita ng isang tasa ng tsaa.”


    Nang muling lumitaw si Laura pagkatapos ng kanyang shower, isang mainit na tasa ng tsaa ang


    nakaupo sa hapag kainan.


    Tla si Avery na nakaupo sa mesa at naliligaw sa hindi mmang na pag-iisip.


    “Sa tingin ko mas kangan niya itong tasa ng tsaa kaysa sa akin” sabi ni Laura.


    “Itatapon ko ito kung ayaw mo,” sabi ni Avery habang dinampot ang tasa at tinahak ang daan patungo sa


    kusina.


    “Hindi siya mukhang masama gaya ng iniisip mo, Avery,” sabi ni Laura habang naabutan niya si Avery at


    hinawakan ang kanyang braso. “Lalong lumakas ang n. W ka ba tgang sama ng loob sa


    kanya?”All content is property ? N?velDrama.Org.