Kabanata 66


    Kabanata 66


    Si Avery ay nasa kgitnaan ng pagpapa-ultrasound sa isang hindi klang ospital ng county.


    “Maganda ang pag-ud ng mga sanggol… Bumalik para sa anomalya na pag-scan kapag naabot mo


    ang limang buwang marka,” sabi ng doktor.


    “Smat, Doktor,” sabi ni Avery habang nakahinga siya ng maluwag.


    “Wag mo nang banggitin. I was really close to your mother back in school,” sabi ng doktor habang


    ipinasa niya kay Avery ang kopya ng kanyang ultrasound scan. “Sinabi niya sa akin na ang ama ay ayaw


    ng mga bata, kaya pumunta ka rito para sa iyong pagsusuri… Avery, hindi magiging madali ang


    pagpapki ng dwang anak nang mag-isa!”


    Kinuha ni Avery ang kopya ng scan, ngumiti, at sinabing, “Ayosng. Kaya ko ito!”


    “Basta handa ka.”


    “Aalisin ko na yang buhok mo. Tatawagan ulit kita bago tayo dumating sa susunod,” sabi ni Avery, saka


    lumabas ng examination room.


    Nakita siya ni Laura na lumabas, pagkatapos ay agad na lumapit sa kanya at tinanong, “Kamusta ang


    mga sanggol? Maayos ba anghat?”


    “Normal anghat. Pagod ka na ba, Nay? Pagod na ako!” Sabi ni Avery habang humihikab.


    Hindi siya nakatulog kagabi.


    Pagkaalis ng Foster mansion sa s-sais ng umaga na iyon, nakipagkita siya kay Laura at sumakay ng


    tatlong oras at lubak-lubak na bus pbas dito.


    Muntik na siyang makatulog sa bus ng ng beses, pero pinign niya.


    Ngayong naging maayos na ang pagsusuri, nabawasan ang bigat sa kanyang mga balikat, at w


    siyang ibang hinangad kundi ang magkaroon ng mahimbing na tulog.


    “Dapat ba tayong kumuha ng isang silid sa isang motel at magpahinga ng kaunti?”


    Ang pagod na mukha ni Avery ang nagpalungkot kay Laura.


    Umiling si Avery at sinabing, “Tatlong oras pa tayong makakabalik! Dapat ngayon nang tayo umalis.”


    “Kumuha muna tayo ng makakain. W ka pang kinakain buong araw. Hindi ka ba nagugutom?” Sabi niContent (C) N?v/elDra/ma.Org.


    Laura, saka hinawakan ang kamay ni Avery at inakay pbas ng building.


    “Gutom na yata ako,” sabi ni Avery habang hinahaplos ang ibabang tiyan. “Medyo iba ang pakiramdam


    sa dati. Hindi pa ako nagpapakita, pero ang hirap p dito.”


    Kinuha niya ang kamay ng kanyang ina at ipinatong ito sa kanyang tiyan.


    “Ito ay wng hga kumpara sa kung ano ang mararamdaman kapag nagsim kang magpakita at


    umabot sa mga huling yugto ng iyong pagbubuntis…” sabi ni Laura, pagkatapos ay bumuntong-


    hininga. “Tiyak na lumilipas ang oras. Four months na s.”


    “Tama? Hindi na magtatagal bago s ipanganak,” sabi ni Avery. Bakas sa kanyang mga mata ang


    pananabik at pag-ala habang sinasabi ang mga katagang iyon.


    “Ang iyong diborsiyo kay Elliot… Paano iyon?” tanong ni Laura.


    Umiling si Avery at sinabing, “Stubborn as hell. The more I bring up the divorce, the more na hindi niya


    gagawin. Kaya, napagdesisyunan ko na hindi na ito uulitin.”


    “Ngayong naisip ko ito, sa pgay ko ay hindi ko pa siya opisyal na nakla!” Napabuntong-hininga si


    Laura.


    “Ano ang dapat matugunan? Ang cold niya sahat. Maaasar kang kapag nakla mo siya,” mahinang


    sabi ni Avery.


    Hindi sumang-ayon si Laura at sinabing, “Bata siya at mayaman, kaya naturalng sa kanya ang


    pagiging masi. Hindi siya katd naming mga karaniwang tao, kaya hindi mo siya matingnan sa


    ganoong pananaw.”


    “Bakit sa tingin mo nandito tayo ngayon, Mom? Bakit ka kakampi niya?” Nag pout si Avery.


    Awkward na ngumiti si Laura, saka sinabing, “Tara kain na tayo. Aalis tayo pagkatapos nito.”


    Sa pagbabalik sa lungsod, nakatulog si Avery na ang ulo ay nasa mga hita ni Laura.


    Habang marahang hinahaplos ni Laura ang buhok ng kanyang anak, hindi sinasadyang dumampi ang


    kanyang mga daliri sa kanyang kaliwang pisngi.


    Huminga ng mlim si Avery at bumulong sa kanyang pagtulog, “Aray… Ang sakit…”


    Inilipat ni Laura ang kanyang tingin sa kanyang pisngi.


    W siyang mapapansin kung hindi siya titingin ng mabuti, ngunit nagay si Avery ng makapal na


    pundasyon


    “Anong nangyari sa mukha mo, Avery?” Sigaw ni Laura na ginising si Avery.


    Binuksan ni Avery ang kanyang mga mata at sinabing, “Ano iyon, Inay?”


    Hinawakan ni Lauren ang pisngi niya, at napaatras si Avery sa sakit.


    “Anong nangyari sa mukha mo? Sino ang nakabangga sayo? Si Elliot ba?”


    Lumakas ang tibok ng puso ni Laura.


    “Hindi… Inaway ko ang mama niya kagabi… Bakit hindi ko naisip na kunin ang nanay niya para


    hiwyan niya ako? | han na hindi rin gumana iyon,” wng pakim na sabi ni Avery.


    “Gago kang babae! Huwag kang mag-isip ng ganitong katawa-tawa parang


    makipaghiwy!” Bumuntong-hininga si Laura, pagkatapos ay idinagdag, “Bakit hindi ka kumuha ng


    gamot nang makarating tayo sa ospital kaninang umaga?”