Kabanata 28


    Kabanata 28


    “…Hindi ko m ang password. Hindi sinabi sa akin ng tatay ko ang password bago siya


    pumasa.” Sumimangot si Avery Tate at umiling.


    Hindi siya nagsinungaling.


    Totoo na hindi sinabi ni Jack Tate sa kanya ang tungkol sa kumpanya bago siya namatay,lo pa ang


    kanyang mga huling salita na may kaugnayan sa password.


    Napakaraming tao sa kwarto noong mga oras na iyon, kung si Jack Tate ang nagsabi nito, hindi siya


    maaaring siyang ang nakakam.


    “Tito Locklyn, bakit hindi ako bumalik at tanungin ang aking ina!” Nakipag-usap si Avery Tate sa bise


    presidente,” Nang makita ko ang tatay ko sa huling pagkakataon, umalis siya pagkatapos magsalita ng


    ng salita sa akin. Baka marami pang m ang nanay ko.”


    Hindi naman nagduda ang bise presidente: “Okay. Huwag sabihin kahit kanino ang tungkol dito. Ito ay


    isang pangunahing sikreto ng aming kumpanya. Sinasabi kong sa iyo dahil ikaw ang tagapagmana na


    itinga ni President Tate.”


    N?velDrama.Org owns this.


    Sinulyapan ni Avery Tate ang safe, isang napakatinong boses sa kanyang isipan ang nagpapala sa


    kanya.


    Kinangan nng sabihin sa kanya ang tungkol sa sikretong ito dahil w sng mahanap na


    magbubukas ng safe. 1


    Kung lihim nng binuksan ang safe na ito, kinuha nang sana n ang mga gamit sa safe nang


    pribado at hinding-hindi ipam sa kanya ang tungkol dito.


    “Well, hindi ko tga sasabihin kahit kanino ang tungkol sa bagay na ito. Tiyo Locklyn, bukod sa iyo,


    sino pa ang nakakam nito?” Nakipag-chat si Avery Tate sa bise presidente habang ang kanyang mga


    paa ay patungo sa pinto.


    Sumunod ang bise presidente patungo sa pintuan.


    “Dwa pang technician. Pareho sng pinagkakatiwang tao ng iyong ama at sinusundan siya ng


    maraming taon. Pagdating ng oras na ibenta at makuha ang pera, hatiin natin ito ng pantay, ano sa


    tingin mo?” Sabi ng bise presidente.


    Tumango si Avery Tate, “Kung gayon, babalik ako at kunin muna ang password.”


    “Sige. Tate, hindi naman sa hindi ako nagpumilit, kundi wng nakakakita sa kumpanya ng tatay mo at


    sa amin bng isang team. Gustong n itong sistemang binuo natin, at tiyak na masisipa tayo


    pagdating ng panahon. Napakahirap din para sa akin na gawin itong desisyon.”


    “Oo, naiintindihan ko. Tiyo Locklyn, paano kung hindi ko maisip ang tamang password?” Naki ang


    mga mata ni Avery Tate at tumingin sa Bise Presidente.


    Medyo nag-ala tga siya.


    W na siyang ideya ngayon.


    Kumunot ang noo ng bise presidente, “Siguro may mga senyales na iniwan sa iyo ang tatay mo noong


    ibinigay niya sa iyo ang kumpanya. Bumalik ka at pag-isipan mong mabuti.”


    “OK”


    Pagkaalis ng kumpanya, sumakay si Avery Tate ng taxi pabalik sa tahanan ng kanyang ina.


    Naghuhugas ng gy si Laura Jensen. “Tate, bakit ka hinanap ni Cole Foster? Hindi ba kayo


    naghiwy?”


    Kinuha ni Avery Tate ang kanyang baso ng tubig, humigop at sinabing, “Siya ay binugbog ni Elliot Foster


    at


    gustong lumaban. Sinubukan niyang gamitin ang kamay ko para patayin si Elliot Foster.”


    Mki ang pagbabago sa mukha ni Laura Jensen, “Tate, hindi ka papayag diyan, di ba?!”


    “Paano ito posible? Pagpatay ng tao, siguradong hindi ko gagawin. Nanay, anong seng tao ako sa iyo


    isip?”


    L


    Nakahinga ng maluwag si Laura Jensen: “Lumaki ka na at hindi ka nagbabahagi ng maraming bagay sa


    akin. Halimbawa, ang usapin ng iyong pagbubuntis…Kung hindi ka pinilit ni Elliot Foster na


    magpg, gaano katagal mo bang bink na itago ito sa akin?”


    Lumapit si Avery Tate sa kanyang ina at niyakap siya: “Nay, hindi ko m ang pagbubuntis hanggang sa


    huli na rin. By the way, m mo ba kung nasaan ang mga relic ni Dad?”


    Natign ang ekspresyon sa mukha ni Laura Jensen at awkward niyang sinabi, “Tate, matagal na


    kaming naghiwy ng tatay mo at nang mamatay siya, hindi akin ang mga relic niya. Ano ang kangan


    mo sa kanyang mgabi?”


    Sinabi niya sa kanyang ina ang nangyari.


    “Ito ay isang anim na digit na code. Ano kaya ang itinakda ni Tatay? Nakwento na ba niya sayo?” Nag-


    isip siya ng husto.


    Umiling si Laura Jensen, “W siyang sinabi sa akin tungkol sa password. Paulit-ulit niyang sinasabi sa


    akin na nagsisisi siya noon at patuloy na lumuluha… Sa totoong, nandidiri ako sa kanya, pero sa


    tuwing naiisip ko ang imahe niya sa higaan niya, nalambot ako…Buntong-hininga, anong silbi ng


    pagkamuhi muli kapag w na ang mga tao. ”


    “Nay, sinabi sa akin ng Bise Presidente na hindi ibinigay sa akin ni Tatay ang kumpanya para tuparin ang


    utang. Sinabi niya na ang sistemang binuo ni Tatay ay maaaring ibenta sa mking hga.” Nangunot


    ang ilong ni Avery Tate, at napakakomplikado ng pakiramdam niya.