Kabanata 17
Kabanata 17
Ang kotseng ito ay sobrang bilis na lumagpas kay Avery.
Tuming siya at nakita niya ang blurry na tail lights ng Rolls-Royce sa dilim.
Kotse ba yun ni Elliot?
Pinunasan niya ang mukha niya, kinalma ang sarili, at nakad papunta sa bahay.
Nakita niya ang kotse na nakaparada pagdating niya.
Naghintay siya sabas para pagkapasok niya, nasa kwarto si Elliot.
Ang hapdi ng mata niya. Nakatingin diga sa mga stars na sangit.
Ang gandang spring night ito.
Bago pa niya mapansin ito, isang oras na p siyang nakatayo.
Din na ng driver ang kotse sa garahe.
Nakabukas pa rin ang mga w sa living room , pero wng tao.
Normal na ang pakiramdam ni Avery, kaya naman mabagal siyang pumasok sa bahay.
Sa veranda sa second floor, si Elliot ay nakabihis ng grey na robe, at nakaupo sa wheelchair. Paubos
na ang wine niya.
Pinanuod niya si Avery na nakatayo sabas ng isang buong oras.
Hindi niya m kung ano ang tumatakbo sa isip nito. Kung bakit nakatayo ito ng isang oras samig.
Dahil hindi ito gumagw, nagbeblend na siya sa mga puno sa tabi niya.
Maraming nakla si Elliot na mga matatalino pero kaunting ang worthy na tumayo sa tabi niya.
Pero, si Avery ay isang exception.
Hindi siya ito kinokonsidera na matalino dahil pinrovoke siya niyo kahit na m nito kung anong
senglaki siya.
Siya ay isang hangal.
Pero, pagkakita niya sa miserableng mood nito, naapektuhan nito ang mood niya.
Ito ay feeling na hindi pa niya nararamdaman dati.
……
Siguro ay dahil ito sa mmig na hangin, pero ang bigat ng ulo ni Avery pagkadating niya sa kwarto.
Nbas niya ang makapal na nket sa closet, binalot ang sarili niya, at nakatulog siya ng mahimbing.
Pinagpawisan siya buong gabi, para maalis angmig m sa pabas.
Pagkagising ni Avery kinabukasan, maliban sa sticky feeling, masaya siya.
Naligo siya, nagpalit ng malinis na damit, at bumaba.
Sinundan niya ang amoy ng pagkain m sa dining room, at kaagad naman siyang hinainan ni Mrs.
Cooper.
“Kumain na ba siya?” Tanong niya.
“Hindi, hindi pa bumababa si Master Elliot.”
Pagkarinig dito, ininom ni Avery ang gatas at kumain ng isang toast. Pagkatapos, inubos niya kaagad
ang breakfast niya.
Tapos na siya sa loob ng five minutes.
“Ganun ka ba katakot, Madam?” Pang-aasar ni Mrs. Cooper.
“Hindi ako natatakot… ayokong na makita siya,” sabi ni Avery, pagkatapos, tuming siya at
dinagdag, “Hindi ako komportable kapag nakikita ko siya.”
“Magiging okay ka din pagkatapos niyo pa magsama ng matagal,” sabi ni Mrs. Cooper. “Uuwi ka ba
para mananghalian?”
“Hindi. May kangan ako gawin sa campus ngayon, kaya naman, hindi ako kakain sa bahay.”
“Sige. Sasabihan ko ang driver na ihatid ka,” sabi ni Mrs. Cooper. Umalis siya para sabihan ang driver.
Kaagad siyang pinign ni Avery at sinabi, “Okayng. Magtataxi nng ako. Sa kanya nng ang
driver.”
“May dwa tayong drivers. Ang isa ay para kay Master Elliot at isa para sa mga kakaibang gawain.
Kukunin ko ang isa para sayo,” sabi ki Mrs. Cooper.
Hindi mananalo si Averyban sa kanya.
Pagkadating n sa campus, humarap si Avery sa driver at sinabi, “Thank you. Makakabalik ka na
ngayon. Hahanap nng ako ng paraan para makauwi mamaya.”
Pagkatapos umalis ng driver, isang dg na lumapit kay Avery. Tinapik nito ang balikat nito at sinabi,
“Avery! Sino ang Portia cutie na yun?”
Hindi inexpect ni Avery na makakasalubong niya ang bestfriend niya na si Tammy Lynch sa entrance
ng campus.
“Hindi siya cutie. Siya ay ‘Mr. Portia’ para sayo,” sabi ni Avery habang magkasama sng nalakad.
“Tammy, sa tingin ko ay hindi na ako makakasama sayo sa graduate school.”
Napatigil si Tammy at sinabi, “Dahil ba ito sa pamilya mo? Narinig ko ang tungkol sa papa mo. I’m
sorry.”
Ngumiti si Avery at sinabi, “Sa totoong, ayoko tga pumasok sa graduate school.”
“m kong iniisip mo na pakasn ang boyfriend mo after ng graduation, tama?” Sabi ni Tammy.
“Kan mo ako ipapakla sa kanya?”
Nagt si Avery.
Sa nanayng niya sinabi ang tungkol kay Cole.
Ang mga kaibigan at ssmates niya ay wng idea kung sino ito at ang mng n ay may
dinedate siya.
“Naghiwy na kami,” sabi ni Avery. Huminga siya ng mlim at sinabi, “m mo ba ang pakiramdam
kapag may taong sumira ng tiw mo? Ak ko siya ang pinakabest nalaki sa mundo, pero isang
siyang scam.”
Ipinulupot ni Tammy ang braso niya sa bewang ni Avery nung nakita niya ang namumng mga mata
niti, at sinabi, “Kalimutan mo na yan, Avery. Bata pa tayo. Isipin mo nng yung lesson na natutunan
mo. Paniguradong mas may makikla ka na better!”
“Mas okay ng dumepende ako sa sarili ko kaysa sa isanglaki,” tumawa si Avery.
“Kangan natin masaktan para mag grow,” napabuntong hininga si Tammy. “Ikaw ay sobrang love-
struck dati bago ang summer break, pero tingnan mo na kung gaano ka na kamature ngayon!”
Umiling si Avery at sinabi, “Sanang ay magaan ko ang sarili ko pagkatapos ng graduation.”
“Syempre! Ikawng ang tanging double major na kla ko na top sa ss sa parehas na majors.
Sky’s the limit para sa isang taong katd mo!” Sabi ni Tammy.
Nam ang cheeks ni Avery m sa papuri.
Sa five ng gabi, s Avery at Tammy ay magkasamang umalis ng campus. no n amgdinner ng
magkasama.
Pagkadating n sa campus gates, kaagad na tinuro ni Tammy si Portia na nakapark sa daan.
“Avery! Hindi ba yun si Mr. Portia na naghatid sayo this morning? Nandito ba siya para sunduin ka?”
Nala ni Tammy ang kotse.
Sa huli kasi, ang luxury cars at magagandang tao ay pleasing sa mata.
Tumingin si Avery sa nakabukas na window ni Portia. Tumingin siya sa driver, at tiningnan din siya
nito.
N?velDrama.Org: owner of this content.
Nagt siya. Hindi ba’t sinabihan niya ito na huwag siyang sunduin?
Anong nangyayari?
Lumapit siya sa nakaparada na kotse at binuksan ng driver ang pinto ng backseat para sa kanya.
“Ano yun?” Mahinang sabi ni Avery.
Dahil nandito si Tammy, maingat ang driver.
“Mag-usap tayo sa kotse.”
Sumikip ang dibdib ni Avery.
“Umalis ka na if busy ka, Avery! Labas tayo sa susunod,” sabi ni Tammy.
Tumango si Avery at sinabi, “Treat ko next time.”
Nagwave ng kamay si Tammy at sinabi, “Hindi na kangan ito. Tawagan mo ako kung may kangan
ka na kahit na ano!”
Umalis kaagad ang kotse pagkaupo ni Avery.
“May ginawa ka ba para magalit ulit si Master Elliot, Madam?” Tanong ng driver.
Tumaas ang ky ni Avery at sumagot, “W. Siya ba ang nag-utos sayo na sunduin ako?”
“Oo,” sabi nito. “Ihanda mo ang sarili mo!”
Bumilis ang tibok ng puso ji Avery habang nag-iisip.
No way!
Nasa campus siya ng buong araw. Kanman ay hindi niya nakita si Elliot, kaya bakit niya magagalit
ito.
Marami siyang pinuntahan these past few days pero w siyang kahit na anong clue.
Tumigil na siya sa kakaisip nung sumakit ang ulo niya.
Dumating s sa bahay ng five forty ng gabi.
Pagkatigil ng kotse, bumaba si Avery.
Nagsuot siya ng house slippers at napansin na mag-isang nakaupo si Elliot sa living room.
Nakasuot ito ng green na shirt habang ang sleeves nito ay nakaroll up, kaya kita ang mga braso nito.
Ang mga sapphires sa cufflinks nito ay nagniningning.
Komportable itong nakaupo sa s, nalabas ng charm at arrogance ng isang matagal ng nakaluklok
na king.