Kabanata 4


    Kabanata 4


    “Mahirap magsalita sa ngayon. Kung suswertihin tayo, siguro nasa tatlo hanggang apat na buwan.


    Pero kung hindi, baka tgang w ng pag-asa,” sabi ng doktor.


    Natign ng ng sandali ang doktor at nang makita niya ang reaksyon ng dwa, nagmamadali


    siyang nagpatuloy, “Bata ka pa naman, Avery. Sigurado ako na magiging smooth anghat.”


    Mabilis na lumipas ang panahon. Hindi n namyan na maguumpisa na ang taggas sa


    Avonsville.


    Pagkatapos maligo ni Avery, umupo siya sa vanity at inbas ang bagong face cream na kabibili niya


    lang kanina at maingat itong pinahid sakanyang mukha.


    “Elliot, gusto mo banggyan kita nito? Sobrang dry ng panahon,” Sabi ni Avery habang nalakad


    papunta kay Elliot.


    Umupo siya sa gilid ng kama kung nasaan ito at maingat na pinahiran ang mukha ni Elliot.


    Nang sandaling dumampi ang ang mga daliri ni Avery sa mukha ni Elliot, gt na gt itong dumt,


    at sumalubong sakanya ang sobrang ganda nitong mga mata.


    Maging si Avery ay nagt din kaya napahinga siya ng mlim.


    Hindi na bago sakanya na makitang dumidt si Elliot, pero sa tuwing nangyayari yun ay sobrang


    nagugt pa rin siya.


    N?velDrama.Org owns this.


    “Masyado bang madiin ang pagkaka’pahid ko? Kangan kong bawasan ang pressure? Oo, tama.


    Sige sige.” Sabi ni Avery habang patuloy na minamasahe ang mukha ni Elliot.


    “m mo ba? May mga nabasa ako sa inte na kaya ka raw hindi nagkaka girlfriend noon ay dahil


    jan sa katawan mo…Pero sa tingin ko okay naman ang katawan mo! Ang ganda nga ng braso mo oh…


    at itong legs mo…”


    Pagkataposgyan ng cream ang mukha ni Elliot, pabirong tinapik ni Avery ang braso at hita nito.


    Sobrang hinang ng pagkakatapik niya, na kahit siguro may my na tao ay hindi ito


    mararamdaman.


    Pero bing naki ang kanyang mga mata dahil sa naging reaksyon ni Elliot..


    Nakarinig siya ng boses nglaki…


    “Elliot? Ikaw ba yun? Nagsalita ka ba?” Gt na gt na sabi ni Avery. Halos lumuwa ang mga mata ni


    Avery sa sobrang pagkagt.


    Nakatitigng din si Elliot sakanya.


    May kakaiba sa titig ni Elliot ngayon. Oo, araw-araw itong dumidt pero noon htang wng buhay


    ang mga mata nito. Pero ngayon, ramdam na ramdam na may emosyon ang titig nito kay Avery… para


    bang galit, naiirita, nagdududa?


    “Mrs. Cooper!” Sigaw ni Avery habang tumatakbo pababa, na para bang isang pusang natapakan ang


    buntot” “Mrs. Cooper, gising na si Elliot! Nagsalita siya! Gising na tga siya!”


    Sobrang p ng pisngi niya at halos hindi mahabol sa bilis ang tibok ng kanyang puso – pakiramdam


    niya ay mlag ito m sa kanyang dibdib.


    Gising na si Elliot.


    Sigurado si Avery na tgang gising na si Elliot… Hinding ito basta-bastang dumt, nagsalita pa


    ito!


    Kahit na mabagal at mahina, sobrang nakakatakot ang boses nito.


    Tinanong ni Elliot kung sino siya.


    At nang sandaling marinig niya yun ay para bang nangko ang isipan niya.


    Lahat ng taong makausap niya ay sinasabing mamatay na si Elliot, kaya ni minsan hindi na rin siya


    umasa na tgang gigising ito.


    Agad-agad na dumating si Mrs. Cooper, ang doktor at ang body guard nang sandaling marnih ng mga


    ito ang sigaw ni Avery.


    Halos khating oras pang ang lumilipas ay napuno na ang mansyon sa sobrang daming tao.


    Gt na gt anghat dahil w ni isa sakan ang umasang gigising pa si Elliot.


    “m kong gigising ka, Elliot!” Mangiyak-ngiyak na sabi ni Rosalie sa sobrang saya.


    “Buti naman at gising ka na , Elliot,” Sabi ni Henry. “Hindi mo m kung gaano mo kami pinag’la,


    lalo na si Mama. Tignan mo sa sobrang stress niya sayo, nagsiputian na ang mga buhok niya.”


    Pagkatapos tignan ng mga doktor ang kundisyon ni Elliot, hindi makapaniwng lumapit ito kay


    Rosalie at sinabi, “Mgro tga ito! Noong huling beses ko siyang tinignan, w ni isang senyales na


    bumubuti anggay niya. Nagyon na nakakapag salita na ulit si Mr. Foster, pwede na nating


    umpisahan ang therapy niya at hindi magtatagal ay kakayanin na niyang bumalik sa normal niyang


    buhay.


    Sa sobrang saya ni Rosalie, hindi niya kinaya at hinimatay siya.


    Buti nng at nasaloi siya ni Henry at maingat siyang binuhat nito pbas ng kwarto.


    Naiwanan sa loob ang doktor, si Mrs. Cooper at ang body guard. Samantng si Avery naman ay


    nakatayong sa pintuan dahil natatakot siyang lumapit.


    Hindi pa man din tuluyang nakakarecover si Elliot, kinikbutan na siya sa awra nito.


    Dahan-dahang umupo si Elliot at wng emosyon na tumingin kay Avery.


    “Sino yan?” Tanong ni Elliot, na may sobrang nakakatakot na boses.


    Hindi makapag salita ang doktor sa sobrang takot.


    Kaya agad-agad na yumuko si Mrs. Cooper at magng na nagpaliwanag. “Master Elliot, siya po ang


    asawa niyo. Noong panahong w po kayong my, inarrange marriage po kayo ni Madam Rosalie at


    ang pangn niya po ay–”


    Hindi pa man din tapos magsalita si Mrs. Cooper nang wng emosyong nagsalita si Elliot, “Paalisin


    niyo yan dito.”