Kabanata 2
Kabanata 2
Nakatitig si Elliot sa mamahaling chandelier na nakasabit sa kisame – isang titig na sobrang
nakakatakot at nakakapanaas bhibo.
Nang sandaling makita ni Cole ang nangyari sa kgitnaan ng kanyang pagdadrama, bi siyang
namu at napaatras sa sobrang kaba.
“Avery…ah ang ibig kong sabihin, Auntie Avery… mlim na ang gabi kaya…kaya hindi ko na kayo
iistorbohin pa ni Uncle Elliot. Mauuna na ako!”
Nangangatal at ga-butil ang pawis ni Cole habang nagsasalita at wng anu-ano, kumaripas siya ng
takbo pbas ng silid.
Maging si Avery ay hindi rin m kung anong gagawin niya – sobrang bilis ng tibok ng kanyang puso
at nanginginig ang kanyang buong katawan sa kaba.
Gi…gising si Elliot? Hindi ba… mamatay na siya?
Gusto sana ni Avery na kausapin si Elliot, pero hindi niya rin m kung bakit wng boses na
lumbas m salamunan niya. Gustuhin niya mangpitan ito para tignan kung totoo ba ang
nakikita niya, pero hindi siya makagw.
Nangibabaw ang takot kay Avery kaya napakaripas siya ng takbo pababa ng hagdanan.
“Mrs. Cooper! Gising na si Elliot! Dumt siya!” Sigaw ni Avery.
Nang sandaling marinig ni Mrs. Cooper ang sinabi ni Avery, wng anu-anong kumaripas siya ng
takbo paakyat.
“Araw-araw na dumidt si Master Elliot, MAdam, pero hindi ibig sabihin ‘nun ay gising na siya. Tignan
mo, hindi pa rin siya nagrerespond sa kahit anong sabihin natin ngayon.” Magng na paliwanag ni
Mrs. Cooper. Huminga ito ng mlim at nagpatuloy, “Ang sabi ng mga doktor, sobrang liit nng daw
ng tyansa ng mga kagaya ni master na m-gy na magising pa.”
Pero sa kab ng paliwanag ni Mrs. Cooper, nanatili pa rin ang kaba kay Avery kaya aligaga niyang
sinabi, “Pwede bang matulog ako ng nakabukas ang w? Natatakot kasi ako eh.”
“Oo naman,” Nakangiting sagot ni Mrs. Cooper. “Matulog ka rin kaagad. Kangan mo pang bumisita
sa mansyon bukas, gigisingin kita ng maaga.”
“Okay,” Sagot ni Avery.
Pagkbas ni Mrs. Cooper, nagpalitng si Avery sa kanyang pajamas at dumiretso na rin siya kaagad
sa kama.
Nakaupong siya sa tabi ni Elliot habang tinitigan ang napaka gwapo nitong mukha. Hindi nagtagal,
dahan-dahan niyang itinapat ang kamay niya at kumaway sa mata nito.
“Anong iniisip mo, Elliot?” Tanong ni Avery, pero kagaya ng inaasahan, wng sumagot sakanya.
Habang tinitigan ni Avery si Elliot, bi siyang nakaramdam ng sobrang lungkot. Kumpara sa
pinagdadaanan nito, wng-w yung kanya.
“Sana magising ka na, Elliot kasi kung hindi ka magmamadali, makukuha sayo ni Cole anghat ng
kayamanan mo. Paano ka matatahimik sa kabng buhay kapag nangyari yun?”
Pagkatapos magsalita ni Avery, dahan-dahang pumikit si Elliot.
Muli, napatalon si Avery sa gt nang makita ito at sobrang bilis nanaman ng tibok ng puso niya.
‘Sa pagkakam ko, nakakarinig pa rin naman ang tao kahit na m-gy na ito. Ibig sabihin…
narinig niya ang sinabi ko?’
Dahan-dahan siyang humiga sa tabi ni Elliot. Sobrang daming tumatakbo sa isip ni Avery kaya
napabuntong hininga nng siya.
Siya na si Mrs. Foster ngayon, at w ng kahit sino ang pwedeng bumully sakanya – sa ngayon.
Pero sa oras na mamatay si Elliot, ano nng ang gagawin sakanya ng mga Foster?
Bing sumikip ang dibdib ni Avery habang iniisip ang mga posibilidad.
Kangan niyang sulitin ang pagiging Mrs. Foster para mabawi anghat ng mga naw sakanya
habang nabubuhay pa ito!
Lahat ng mga taong umapak sakanya ay sisiguraduhin niyang magbabayad!
……
Eksakto s-otso ng umaga kinabukasan, sinamahan ni Mrs. Cooper si Avery sa mansyon ng nanay
nbi Elliot – si Rosalie Foster.
Ang buong Foster Family as naghihintay kay Avery sa s, kaya isa-isa niyang binati ang mga ito at
binigyan ng tsaa bng pag’gng.
Masaya si Rosalie sa ugaling pinakita ni Avery – ang isang masunuring bata ay mas madaling
kontrolin.
“Kamusta naman ang tulog mo kagabi, Avery?” Nakangiting tanong ni Rosalie.
“Okay naman po.” Nahihiyang sagot ni Avery. Property ? of N?velDrama.Org.
“Kamusta naman si Elliot? Hindi ka naman niya naistorbo no?”
Nala ni Avery ang napaga gwapo ngunit wng my na mukha ni Elliot. “Hindi naman siya
gumw kaya hindi niya ako naistorbo.”
Hindi man gumagw si Elliot, pero mainit pa rin ang katawan nito kaya noong mlim na ang tulog
niya, hindi niya namyan na nayakap niya ‘to, na parang unan.
Kaya sobrang nagt siya noong oras na magising siya sa kgitnaan ng gabi.
“Siya nga p.. May regalo ako para sayo, Avery.” Nakangiting sabi ni Rosalie habang binubuksan ang
isang gift box na ky purple. Iniabot niya ito kay Avery at nagpatuloy, Bagay na bagay ang bracelet
na ‘to sa skin tone mo. Nagustuhan mo ba?”
Wng intensyon si Avery na ipahiya ang matanda sa harap ng buong pamilya nito kaya agad-agad
niyang tinaggap ang binibigay nito at nagpasmat.
“Opo, nagustuhan ko. Smat po!”
“m kong mahirap anghat sa ngayon para sayo, Avery. Sa sitwasyon ni Elliot ngayon, hindi niya
magagawang maging asawa sayo. Pero wag kang mag’la! May naisip akong magandang paraan…
m naman nating kaunting oras nng ang natitira kay Elliot, diba? Sobrang naging busy ng anak ko
na yun sa pagtatrabaho kaya kahit kan hindi pa siya nagkaka girlfriend… Ngayong naaksidente siya,
nalungkot ako para sakanya na hindi na siya magkakaroon ng anak…”
Bing natign si Avery nang marinig ang sinabi ni Rosalie.
Anak?
‘Tama ba ang pagkakaintindi ko na gusto niyang magkaanak kami ni Elliot?’
“Gusto ko sanang magkaroon si Elliot ng anak para hindi maputol anghi namin.”
Hindi nahanda ni Avery at nghat ang mga sarili n sa mga sinabi ni Rosalie, kayahat s ay gt
na gt.”
“Ma! Ang tagal na ring wng my ni Elliot, kaya posibleng baka nabaog na siya.” Nag-alang
sabat ng kuya ni Elliot na si Henry Foster.
Hindi pa patay si Elliot, pero haloshat ay naka pokus na sa mga iiwanan niya.
Natawa si Rosalie at sumagot, “Ano ka ba! Syempre magpapatulong ako sa mga doktor! Sa sitwasyon
ni Elliot ngayon, sayang naman kung hindi siya magkaka anak. Ngayong nandito na si Avery, posibloe
na ‘yun. Kahit pa babae ang maging anak n, wng problema sakin.”
Noong oras na yun,hat ng tao ay nakatinginng kay Avery.