Capítulo161
Peroeigualcolgóelteléfono
David,queacababadebajardviónyestabasentadoensucoche cuandolecolgaron,pusomcaraderepente?Sehabrádormido?
Perocolgóbastanterápido.
Mirófijamentesuteléfonoporunossegundosyjustocuandodecidiódejardema,suteléfonosonóderepenteEraunavideomada.
LascejasfruncidasdeDavidsesuavizarondeinmediatoydeslizóundedoporlopanta<strong>para</strong>aceptamada.
Elrostrosinmaquijedmujeraparecióepeque?apantadelteléforio
“?Acabasdebajardvión?”Lavozfamiliarsonoraybrinte.
“Si”,respondióDavidenvozbaja,mirandofijamenteelrostrodmujer.
SelenaMoralestambiénpudoverelcansancioecarade<strong>David</strong>ysintióunlevepesarensucorazón.“Entoncesvealhotelydescansaunpoco“.Despuésdeunosmomentosdesilencio,Davidvolvióaharlentamente…
“Meextra?aste?”
Selenavacilounmomento,surostroseruborizóunpoco.“Solotefuistehacemenosdeundia…”
“Peroteextra?o“,dijoDavidmirándfijamente.“Desdeelmomentoenquetehajastedelcoche…”
Selenanosupoquédecirduranteunbuenrato,solosintiósusmejisruborizarsedevergüenzaysucorazótirmásrápido.
?Exageras!
“Estuencanto“.
Selenánosuporesponderasuspbrasy,despuésdeunapausa,dijo
Noolvideercuando lleguesalhotel“.
“Estábien.Estaréocupadolospróximosdías,cuidateyteesperoencasa“.
“…Deacuerdo“.Selenaapoyósubarbiensusrodis,escuchandvozprofundayagradabledeDavid,asintiendolevemente.
Aunquconversaciónhabiaterminado,ningunodelosdoscolgóelteléfono.
Sequedaronmirándoseensilencioporunbuenrato,hastaqueSelena,cosmejisrojas,colgóprimeroelteléfono.Después,llevósuteléfonoasuhabitación.
SabiaquehabíaunadiferenciahorariaentreelPaisAysupais.Davidnopodradescansarmuchoenunratoy, durantelossiguientesdias,sushorariosnocoincidirian,asique nopodríanponerseencontactoduranteesosdias.
Aeropuerto.
Selenafuellevadaeropuertotempranoe ma?anaporPetronaGil.
LanoticiadelregresodeGuillefuemuysutil,peromuchosfans habianrecibidnoticiaenelúltimomomentoyseapresuraronallegar.
Habiacientosdefansysedesplegóundispositivodeseguridadparamantenerelorden.
Todaseranchicasjóvenesyllenasdeenergia,algunasgritabanelnombredeGuilleyleconfesabansuamor,algunasinclusollorabandeemoción.
Innumerablesmanosseextendianhaciaelcentro,juntoconflores,mu?ecasyregalosdetodotipo..
Selenmentónollevarhoyunabrigoextra.Teniamiedodeque,si<strong>salia</strong><strong>a</strong>apartaraGuillesfanapalearanantesinclusodeacercarse.Eraunaescenadelocos.
Lafrenéticamultitudsemoviajuntoalhombredelcentro.
Elhombredelmedioeradelgado,vestidodenegro,conrasgosdistintivosyprofundos,protegidoporunoscuantosayudantesenelcentro,surostroinexpresivomientrasfilmabaconlosfansquesosteniansusteléfonosmóvilescámaras.
“Sindudaunaestredel cine,conun<strong>aura</strong>muypoderosa!”
Petronaapretólosdientesy,cuandoSelenagirócabezaparamira,desapareció.
Cuandovolvióamirar,Petronayasehabiametidoemultituddefansycortehaciadondeestaba Guille
Selenasintióescalofrios.
Petronanoteniaexperienciaenestassituaciones;despuésdetodo,era<strong>una</strong>senoritaadinerada,ysufuerzanosparaba<strong>con</strong><strong</strong>dsfans.enloquecidas.
Mientraseraempujada,Petronacayóalsuelo
Cuidado,cuidado!?Alguiensehacaido!”Content from N?velDr(a)ma.Org.
“?Notemuevas<strong>por</strong>ahora!”
Laseguridadenelperimetrogritórmada,pero<strongs</strong><strong>fans</strong>enloquecidasnosecetuvieron.Encambio,fueGuilleenelcentroquiensedetuvoprimero.
Sumiradafriarecorriósfans<strong>que</strong><strong>también</strong>sehabiandetenidoconélydijoconvozfria:
“Alguien<strong>se</strong>cayó,nolooyeron?“—