<strong>Capítulo</strong>123
LaaparicióndeSelenalogrócapturaatencióndetodoses.
RosasevolteóparamiraraHéctor,soloparaencontrarquesumiradatambiénestabacautivadaporSelena.Susdedossevaronfuertementeepalmadesumano,mordiéndoseebio,llenaderesentimiento.
LaspbrasdeRosahicieronqueHéctorvolvieraensi,leechóunvistazo<strong>y</strong>sonrióligeramentesindecirnada.
Rosaapretóaúnmáslobios.
AunquaparicióndeSelenaesanochefuelosuficientementedeslumbrantedistanciaqueemanatadeehaciaqugentesesintieraintimidada
Enesemomento,RaquelllegóadondeestabaRosaconunsemntesombrio,levantósufalday,mirandoaRosayHéctor,dijoenojada“?QuépasaconSelena??Porquésepresentóasí?”
“EstabahandoconeseSr.Enrique,yeapareceysellevatodatención.?Quémsuerter
Rosasonriódébilmente,miròaHéctorydijoenvozbaja:“Siunhombrepuedeserfácilmenteenga?adopoaparienciadeunamujer,esosignificaque<strong>ese</strong>Sr.Enriquenovalepena”Belongs to (N)?vel/Drama.Org.
HuboundestelloenlosojosdeHéctor.
Raquelsecalmóunpoco,peroaúnsesentiaenfadada.
“Nopuedosoportarlo,?quéestápresumiendo??EapenasasisteaestasfiestasyapenasHéctorrompecone,yaestáaquícoqueteando conhombrestDebeestarmuydesesperada!”
“Raquel,nohablessinpensar,fuabuReyesquieinvitó!”
*Asíqueeestáaprovechandoestaoportunidadúnicaevidaparaseduciraloshombres.Miraaesoshombres,casiselescaenlosojos!”
Raquelcontinuóenfadada,conelpechosubiendoybajandoviolentamente,conunamiradaqueparecíaquepodriaescupirfuegohaciaSelena.
“Raquel,noteenfades,podriasasustaralprincipeencantadordeestanoche.”
Selenasellevótodatenciónesanoche,porloqueRosasolopodíportarsedemaneraobedienteysensible.
RaquelmiróaRosa,queestabaaferradaasubrazo,suspiró,luegosedirigióaHéctor.“Héctor,SelenalequitótodoelprotagonismoaRosaestanoche,ahoradependedetiayudaarecuperaralgodedignidad
Héctorfruncióelce?o,miróaRaquelyfriamente dijo:?Podríasdejardehacerunescándalo?”
Raquelhizounpuchero,“Noestoyhaciendounescándalo!AcabodeoiralSr.Enriquedecirqueantesdeliniciodfiesta,habráunapeque?adonaciónbenéfica
Héctorsedetuvounmomento,levantóunaceja,‘Losinvitadosaquiestanochesonricosypoderosos,esnormalquelosTerrénhaganunadonaciónbenéfica paramantenesapariencias.?Porquétepreocupatantounapeque?adonación?”
Raquel sonriómisteriosamente,“Hector,?yapensastequévasadonar?”
Héctormiróasualrededorysediocuentadequeloúnicoqueteníaerasureloj.
Raquelmiróalrededordsdefiestas,exhndounsuspiro.
*LosTerrénsabencómotomargenteporsorpresa.Cadapersonaaquíesvaliosa,sesuponequeesunapeque?adonaciónbenéfica,perocontodaspersonasreunidas aquí,probablementehaya<strong>al</strong>menosdiezmillonesdedresestanoche.Esrealmenteimpresionante.”
Héctornodiounarespuestadefinitiva.
ElpoderdelConsorcioTerrénesrealmentealgoaloqumayoríadspersonasnopuedenaspirar.
EnestemomentomiradadeRaquelsehabiadeszadohaciaSelena,levantóuna ceja,riofríamente..
?Quierespresumir?
?Entoncespresumetodoloquepuedasestanoche!