<strong>Capítulo</strong><strong>529</strong>
<strong>Caminaban</strong><strong>juntos</strong><strong>hacia</strong>el<strong>eso</strong><strong>VIP</strong><strong>y</strong><strong>solo</strong><strong>después</strong>deunrato<strong>Carol</strong>se<strong>dio</strong>cuentadequeAspenaúnsostenía<strong>su</strong>mano.
<strong>No</strong><strong>es</strong><strong>de</strong>extra?ar<strong>que</strong>sintiera<strong>tanto</strong>calor.
<strong>Intentó</strong>retirar<strong>su</strong><strong>mano</strong><strong>,</strong><strong>pero</strong>Aspen<strong>de</strong>repentapretomás<strong>fuerte</strong>.Published by N?v''elD/rama.Org.
El<strong>corazón</strong>de<strong>Carol</strongenzóatir más<strong>rápido</strong>,<strong>y</strong>le<strong>recordó</strong>,“Oye,tú…todavíaestásagarrandomimano“.
Aspen<strong>no</strongmiro<strong>y</strong>simplementedijo,“Losé“.
?Cómoquelo<strong>sabes</strong><strong>?</strong><strong>?</strong>Deberiassoltarme,noestábienqueunhombre<strong>y</strong>unamujeresténtancerca!Lagentepuedemalinterpretarlo“.
<strong>Las</strongisurasdelobios<strong>de</strong>Aspensemovieron ligeramenteantesde responder,
Soloalosquetienen<strong>algo</strong>queesconderlesimportaesascosas!”
Yonotengonadaqueesconder!”
Entoncesnohayproblema!”
Carolfruncióelce?o,“Simplementenoestoyacostumbrada.Puedocaminarsinayuda<strong>,</strong>nonecesitassostenerme.Suéltame“.
Aspen,sinmiraysinsoltar<strong>su</strong>mano,replicó,<strong>“</strong>Eresmuylenta,nopuedesseguirme“.
<strong>?</strong>Cómoquelenta?<strong>”</strong>
“Tienespiemascortas“.
<strong>?</strong>Ledijoqueteníspiemascortas?
Carolcasisnzaadiscutir,peroalmirarhaciaabajosuspropiaspiernas<strong>y</strong>luegrgaspiernasdeAspen,decidiócarse.
Siguiócaminando,aunqueramente descontenta,conéltodavíasosteniendo<strong>su</strong>mano.
Abellos observabadesdelejos,sonriendountonto.
EportamientodeAspenmostrabaramenteque,aunquelegustabaCarol,tambiéntemíadejarqueesossentimientossedesarroranlibremente.
PomadredeMiro,estabareprimiéndose<strong>y</strong>resistiéndose.
Peroenestasituación,parecíaqueestabaperdiendoelcontrol.
Despuésdetodo,lossentimientosnosonalgoqueuno puedasimplementereprimir.
?Jajaja,<strong>muy</strong>bien<strong>,</strong>muybien!Desdehoy,tienequeaferrarseaCarol<em>y</em><strong>no</strong>dejair.
<strong>?</strong>Estaessufuturacu?ada!
Enel consultoriodeNathan.
Carol,queriendo desahogarse,hoyle<strong>hizo</strong>casoaAspen.Despuésdevendarsusheridas,<strong>cooperó</strong>paraqueNathan<strong>le</strong>hicieraunchequepleto.
Losresultadosdelchequeoaúnnoestaban,peroloscuatro peque?osyahabíanllegado.
Ahora,LaínyLedohabíanterminadodedisfrazarsepartiendoelmismorostro<strong>con</strong>Luca.
AlveraAspen,loscuatropeque?inesfruncieronel ce?o,ramenteteníanunaquejacontraél.
Aspen,sinentender,les saludóamablemente,
<strong>“</strong>No<strong>se</strong>preocupen,eestábien.Laheridayaestávendadaynoesgrave.Ahoraestáhaciendounchequeopleto“.
<strong>“</strong><strong>?</strong><strong>Cómo</strong>quenoes<strong>grave</strong><strong>?</strong><strong>”</strong>
<strong>“</strong>?Mi<strong>mami</strong><strong>se</strong>hirifrente<strong>!</strong><strong>?</strong><strong>Y</strong>tambiéntieneun<strong>corte</strong>enel cuello!”
“?Mimamiinclusosangró!”
“?Cocabeza<strong>rota y</strong>sangrando<strong>!,</strong><strong>?</strong>esopara<strong>ti</strong>noes<strong>grave</strong><strong>?</strong><strong>?</strong>Quéconsiderasgrave<strong>entonces</strong><strong>?</strong><strong>”</strong>
Loscuatrohijos,cadauno<strong>con</strong>suremo,mostrandoramentesudescontento.
Aspenlosmiró,preguntándoseensuinteriorsihabíasidoélquiencaussheridasdeCarol.
<strong>Estaba seguro</strong>dequeno.
<strong>?</strong><strong>Entonces por</strong>quélosni?osloculpaban?
Aspen<strong>no</strong>preguntó<strong>sobre</strong>eso,<strong>sino</strong>quelescuestionó,
Ophub<strong>529</strong>
<strong>?</strong>Porqué<strong>no</strong><strong>protegieron</strong><strong>bien</strong><strong>a</strong><strong>su</strong><strong>mami</strong>estando<strong>en</strong>casa<strong>?</strong><strong>?</strong><strong>Temen</strong><strong>revr</strong>sus<strong>habilidades</strong><strong>?</strong><strong>”</strong>
<strong>Para</strong><strong>nada!</strong><strong>“.</strong>
<strong>Entonces</strong><strong>por</strong>qué<strong>?</strong><strong>”</strong>
<strong>Los</strong><strong>ni?os</strong><strong>adoraban</strong>aCarol<strong>,</strong><strong>y</strong><strong>hoy</strong><strong>,</strong>bajo<strong>su</strong>vigncia,<strong>e</strong>resultóherida.<strong>Aspen</strong>estaba<strong>sorprendido</strong>ycurioso.
<strong>Por</strong>supuesto<strong>,</strong><strong>los</strong>peque?osnoiban<strong>a</strong><strong>decir</strong>queerapor<strong>miedo</strong>arevrsuapariencia<strong>y</strong>deasustarasumami.
<strong>Lain</strong><strong>mintió</strong><strong>diciendo</strong><strong>:</strong>
<strong>“</strong><strong>En</strong><strong>ese</strong>momento<strong>todos</strong>teníamosauricrespuestos<strong>,</strong>noescuchamos<strong>lo</strong>quepasabaafuera.Nosenteramos después.Pero<strong>tú</strong><strong>,</strong><strong>ya</strong>teníaspruebas,?porquétardastetantoenactuar?Sihubierasvenidoantes,?maminohabríaresultadoherida!”
<strong>Los</strong>otrostres,alunisono,<strong>dijeron</strong>,“?Exacto!”
<strong>Aspen</strong><strong>:</strong>“…”
Soloentonces entendió<strong>por</strong>quéleestabanmostrando actitud,estabanreprochándoleporhaberllegadotarde.