Capítulo526
<strong>Lain</strong><strong>rápidamente</strong><strong>soltó</strong><strong>a</strong><strong>Ledo</strong>yLuca<strong>,</strong>paraabrazaraMiroytranquilizarlo,
<strong>“</strong><strong>Miro</strong>,<strong>tranquilo</strong><strong>,</strong><strong>todo</strong><strong>ha</strong>terminado.<strong>Si</strong><strong>algo</strong>tepasaahora,mamáseva apreocuparaún más.Edejarátododdoycorreráaverte.
<strong>Si</strong><strong>quieres</strong>quemamáestétranqu<strong>y</strong>vayaalhospitcurarse,necesitascalmarte,escucharyportartebien…”
<strong>Ledo</strong><strong>y</strong>Luca,queapenassehabíanpercatadodcondicióndeMiro,empezaronaconsrlo,
<strong>“</strong><strong>Miro</strong>,olvidate<strong>de</strong>esosmndros,piensaenmamá,ensusonrisa,ensussue?os<strong>…”</strong>
Miro<strong>sufria</strong>deuntrastornomental<strong>y</strong>aunqueúltimamenteestabamejor,aúnnoestabadeltodorecuperado.
Siteniaunacrisisenesemomento,todosplicaríaaúnmás.
Porsuerte,Miroheredcalma deAspen.Cerrólosojosyseapoyóenelhombro deLaín,forzándosea tranquilizarse.
Laslágrimascaiansilenciosamente,todasporeldolorquesentíaporCarol.Text property ? N?vel(D)ra/ma.Org.
Porotrdo,Aspenbajabsescalerasapurado,llevandoaCarolenbrazos.
Abelrápidamenteabripuertadutopara quesubieran.
Sinpreocuparsepormantenerunperfilbajo,arrancóellujosocarro haciaelhospital.
<strong>2</strong>25222 2523222352
Abel,muyatento,subióelpaneldivisorio entrelosasientosdnterosytraseros,creandodosespaciosprivadosenuto.
Sabía queAspenyCarolteníanmuchodequéhar.
Aspen,sentadoensientotraserosin soltaraCarol<strong>,</strong>no sabíacómoconsraunamujer,solorepetíaunayotra vez,
“Notemas<strong>,</strong>yaestoyaquí…Espantéalosmalvados,noseatreveránstimartedenuevo,losni?ostambiénestána salvo<strong>,</strong>note
preocupes…
Caroltembafuertementeensusbrazos<strong>,</strong>sumenteseguíazumbando,sinpoderentendepbra“Asp”quePaulohabíagritado
antes.
Despuésdeunrato,<strong>finalmente</strong>serecuperó.
Conlosojosrojosy elbiotembloroso,miróaAspenypreguntó,
“?Meestás mintiendo<strong>?</strong><strong>”</strong>
“?Eh<strong>?</strong>?Enquéte<strong>menti</strong><strong>?</strong><strong>”</strong>
“Tuabuelodijo…quetú…”
Carol<strong>se</strong>quebró<strong>,</strong>incapaz decontenes lágrimas,aparentementedestrozada.
<strong>Aspen</strong><strong>,</strong><strong>sin</strong>pensarlo, lesecslágrimasydijo,
“?Nodebescreerlenimediapbradeloquedice!”
“Peroél…él tieneunagrabacióndpolicía,dicenquehaypruebasdequematasteaalguien,?quetevanacondenaramuerte!”
“?Asíquecreísteesastonterías<strong>y</strong>pensastequeme<strong>condenarían</strong><strong>a</strong>muerte<strong>?</strong><strong>”</strong>
“<strong>?</strong>Sí!<strong>”</strong>
?Y<strong>por</strong>esoestástantriste<strong>?</strong><strong>”</strong>
<strong>“</strong><strong>?</strong><strong>Sí</strong><strong>!</strong>”
Aspemiró,tocado<strong>en</strong>lomásprofundode<strong>su</strong>serpor<strong>su</strong>preocupación.
Apretóunpoco más brazo<strong>y</strong><strong>,</strong>mientraslesecabaslágrimas,ledijoconvozsuave,
“?Cómopuedessertan<strong>tonta</strong>??Cuántasvecestedijequeno mepasaríanada?<strong>?</strong>Cómoesqueéldicealgo<strong>y</strong>túlecrees?<strong>”</strong>
Carol<strong>se</strong>frustró<strong>,</strong><strong>su</strong>rostroseti?óderojo,casosiestuvieraenojadaporqueélno entendíaloquedecía,yexplicó<strong>con</strong>vehemencia,“?Perote<strong>dije</strong>queteníaunagrabacióndpolicía!Y sinoestuvierasenproblemas<strong>,</strong><strong>?</strong>cómoesquellegóbuscarnos?Dijoqueseríascondenadoamuerte,quenuncasaldrías,queprontotefusrían<strong>.</strong><strong>?</strong><strong>De</strong>verdad!”
Viendosuinocenciayconfusión,Aspenexplicóconpaciencia<strong>,</strong>
<strong>у</strong>
<strong>“</strong>Noesque<strong>no</strong>tecrea<strong>,</strong>peromira,yasali,nomecondenaronamuerte.Esopruebaqueloquedijoeramentira. Notengas<strong>miedo</strong>.<strong>”</strong>
Carol lomíróconojosllenosdelágrimas,
?No<strong>te</strong>escapastedecárcel<strong>,</strong><strong>verdad</strong><strong>?”</strong>
Aspen<strong>No.</strong>
te<strong>van</strong>a<strong>volver</strong><strong>a</strong>arrestar<strong>?</strong>”